Rodi

Vuurtoren van de week

(Tekst: René Polle, foto’s: Colette van Eck)

EGMOND - Na vijf jaar (260 afleveringen) gaat de Vuurtoren van de week even op adem komen. Deze (voorlopig) laatste aflevering is geschreven door René. Colette en René kregen van mij iedere vakantie wel een 'vuurtorenopdracht' mee. Als dank voor hum inspanningen mogen ze deze aflevering voor hun rekening nemen. Vuurtorens blijven een nautisch erfgoed waar we zeer zuinig op moeten zijn. Deze week de vuurtoren Pelican Point in Namibië (FvEck).


Het oorspronkelijke station werd opgericht in 1916. De huidige vuurtoren werd operationeel in 1932 en is te vinden aan de westkant van Walvis Bay. Het is een 34 meter hoge, gietijzeren toren met galerij. De lichthoogte bedraagt 35 meter. Iedere twintig seconden geeft hij drie witte flitsen. Tussen de drie flitsen zit 3,6 seconden. De lantaarn is rood geschilderd. Vreemd dat er in 1932 voor werd gekozen de toren te schilderen in de kleuren grijs en wit. Gezien de vaak mistige omstandigheden in die regio kon hij overdag niet echt als baken fungeren. In de inmiddels naastgelegen Lodge kan overnacht worden.
In onze reis door Namibië was een kajaktocht tussen de zeehonden opgenomen. Vanuit Swakopmund, ook daar hebben wij een mooie vuurtoren voor Frits gefotografeerd, zouden we in de vroegte naar Walvis Bay gaan. We wisten op voorhand, dat ook daar een vuurtoren zou staan. Op de ochtend van de kajaktocht verzamelden wij op de afgesproken plaats. We moesten plaatsnemen in een 4WD. Halverwege de rit stopte de chauffeur en zette zijn auto in de 4w Drive. Hij vertelde dat je zonder gewoon niet verder kan over het zoutvlakte achtige strand.
Mistig weer, maar naarmate de reis vorderde doemde in de verte de vuurtoren op, Pelican Point. Een machtig gebouw, in alle eenzaamheid en op een zeer bijzondere plek. De chauffeur en de gids waren zo vriendelijk om op ons verzoek even te stoppen voor een foto moment. Toen wij vertelden waarom, kwamen ze met prachtige verhalen over de vuurtoren. De toren en het gebouw erbij waren vroeger alleen per boot bereikbaar. Het bijgebouw deed dienst als huisvesting voor de vuurtoren staf en stond op houten palen, zodat de wind eronder door kon waaien. Dat werkte goed, behalve bij zuidwestenwind. Dan vormde er zich een duin van zand tegen de palen. Als het zand niet op tijd door een bulldozer weggehaald werd, dan zou het gebouw helemaal onder het stuifzand verdwijnen. Om dit tegen te gaan is er later voor een andere vorm gekozen. Beton en drie meter hoger. Bevoorrading ging per boot. Er is een tragisch verhaal van een motorstoring op de boot tussen Walvisbaai en Pelican Point. De boot werd getest nadat de bemanningsleden de motor hadden schoongemaakt. Tegen de regels in bleef er niemand achter op de vuurtoren. Al wat de drie mannen bij zich hadden was een klein stukje touw, maar te kort om dienst te doen als soort anker. Geen communicatieapparatuur aan boord, een onbemande vuurtoren. Graham Auret, de beste zwemmer van de drie, dook overboord en zou proberen de toren te bereiken.
Helaas is het laatste wat de achterblijvers op de boot van hem hebben gezien, zijn hoofd, net boven water in de verte. Hij is nooit aangekomen en zijn lichaam is nooit gevonden. Uiteindelijk kwam een toevallig passerende vissersboot te hulp. Bijzondere verhalen die de kajaktocht met de zeehonden, voor ons nog bijzonderder maakte. Met de belofte een exemplaar van het 'Contact met de Egmonden', waarin opgenomen dit artikel, op te sturen nemen we afscheid. En Frits is weer een vuurtoren rijker.
Coördinaten: 22° 53’ 26” Z - 14° 26’ 12” O

Artikel geplaatst op donderdag 18 augustus 2016 - 09:20

Foto's




Reacties (4)


Bram 8 maanden geleden

260 afleveringen in 5 jaar een hele prestatie Frits
Een mooie foto om even te pauzeren, bedankt voor al de mooie vuurtoren foto's.
Groet, Bram

Carla Kager 8 maanden geleden

Aan vuurtorens kleven mooie verhalen. Dank ook voor deze laatste.
Ook de foto altijd weer een mooi plaatje.

Urwin 8 maanden geleden

Dank voor de mooie foto's en de bijbehorende verhalen. Heb deze met veel plezier gelezen.

ervanofoto 8 maanden geleden

Vijf jaar lang wekelijks een aflevering, wel een hele opgave.
Het was mooi om ze te zien. Ik kijk met belangstelling uit wanneer je herbegint.

Reageer