Rodi

Column Carrousel - Wally Ooms

Het beloofde land

Verkiezingstijd. De beloftes vliegen ons weer om de oren. Iedereen gaat erop vooruit. Niemand hoeft zich nog zorgen te maken. Er zal een geldstroom gaan richting scholen, zorgcentra als bejaardenhuizen en verzorgingshuizen. Het openbaar vervoer kan ongekende investeringen tegemoet zien, de infrastructuur zal worden geoptimaliseerd, werkeloosheid zal tot het verleden behoren, de huisvesting voor jong en oud zal geen problemen opleveren. En meer van dat soort onzin. Beloftes kosten immer niks en achteraf kan de politiek er altijd mee wegkomen door te zeggen dat het vormen van een regering nu eenmaal gepaard gaat met concessies.
In een Spaans dorpje had men geen behoefte meer aan die flauwekul. Ze gingen het zelf allemaal doen. En trokken zich niets meer aan van overheidsinstellingen. Iedereen hetzelfde inkomen. Iedereen droeg zijn of haar steentje bij. Problemen werden in goede harmonie opgelost. Iedereen happy. Zo hebben ze dat inmiddels tientallen jaren gedaan en daar is het nodige aan vooraf gegaan. Tegenwerking, opsluiting, veroordelingen, maar onder aanvoering van de strijdlustige burgemeester zette de bevolking door. Groente en fruit werden verbouwd. Land werd bewerkt. Huizen gebouwd en onderhoud gepleegd. Alles en iedereen deed mee. En zo gaat het er nog steeds.
Soms zou je willen dat je iets dergelijks in eigen regio kon realiseren. Weg met overheadkosten, geldverslindende prestigeprojecten, managers die zichzelf rijkelijk belonen maar niets presteren, graaiende bankiers en ander geteisem. Maar te vrezen valt dat ons landje daar te klein voor is. Er bestaan vrijwel geen geïsoleerde dorpen en elke vierkante meter is wel van iemand. Het idyllische Spaanse avontuur zal hier geen navolging krijgen.
Hopelijk slagen we er in om de zorg op peil te houden. Dat de ouderen niet verkommeren. Dat er voldoende geschoold personeel zal zijn en een geringe werkeloosheid. Dat de scholen zich weer kunnen concentreren op lesgeven. Dat de verdraagzaamheid toeneemt in plaats van afneemt. Dat de welvaart eerlijker verdeeld wordt. Dat de echte vluchtelingen worden geholpen en zich opgenomen voelen.
Dat alles lijkt me al moeilijk genoeg. Laat die loze beloftes maar zitten.

Artikel geplaatst op zondag 12 februari 2017 - 06:00



Reacties (0)


Reageer

Column carrousel
Column Carrousel - Vereniging Oud Hoorn Miskend genieEnkele maanden geleden schreef ik over de leraar wis- en natuurkunde aan de Hoornse Rijks HBS, Henri Naber. In de jaren twintig van de vorige eeuw voer hij met zijn eenpersoonsduikboot door de Hoornse wateren. Zijn leven lang vocht hij voor eerherstel van zijn grote voorbeeld, de door de... Column Carrousel - Wally Ooms Vermissing bleek vergissingOnlangs maakte de politie ons via de media deelgenoot van opgedane frustratie na een zoektocht naar een 16-jarig meisje. Een bezorgde moeder had kenbaar gemaakt dat haar dochter rond 20.00 uur een rondje was gaan hardlopen, maar om middernacht nog steeds niet thuis was, waardoor de ongerustheid groot... Column Carrousel - Vereniging Oud Hoorn Cadeau aan de stad: Hoorn in de twintigste eeuwOud Hoorn bestaat honderd jaar. Als kers op de taart wordt zondagmiddag 19 november het boek 'Hoorn in de twintigste eeuw' gepresenteerd, tijdens een jubileumbijeenkomst in Schouwburg Het Park. Het boek is een cadeau aan de stad van de jubilerende vereniging. Tien... Column Carrousel - Wally Ooms HVC haalt eruit wat erin zit Aan de reeks onzalige besluiten die afvalverwerker HVC er in de loop der jaren doorheen heeft gedrukt kan een nieuwe worden toegevoegd: betalen voor grof vuil en snoeiafval. In een eerder stadium werden de huishoudens in de regio al geconfronteerd met het verplicht plaatsen... Column Carrousel - Vereniging Oud Hoorn Pier en de Zwarte Hoop in Hoorn?In de Staatkundige Historie van Holland (van circa 1760) staat een gruwelijke, maar ook vreemde prent. Grote Pier en zijn qua gestalte al even indrukwekkende neef Wierd – waarvan later is komen vast te staan dat zij geen familie waren – staan op het... Column Carrousel - Wally Ooms VolksleedAls de volksliederen gespeeld worden bij internationale wedstrijden wordt veelal met enige jaloezie gekeken naar de uit volle borst meezingende sporters, die met de hand op het hart gloeien van trots dat ze daar staan en de zichtbare bereidheid hebben om tot het uiterste te gaan. Wij Hollanders hebben het...