Rodi

Column Carrousel - Wally Ooms

Het beloofde land

Verkiezingstijd. De beloftes vliegen ons weer om de oren. Iedereen gaat erop vooruit. Niemand hoeft zich nog zorgen te maken. Er zal een geldstroom gaan richting scholen, zorgcentra als bejaardenhuizen en verzorgingshuizen. Het openbaar vervoer kan ongekende investeringen tegemoet zien, de infrastructuur zal worden geoptimaliseerd, werkeloosheid zal tot het verleden behoren, de huisvesting voor jong en oud zal geen problemen opleveren. En meer van dat soort onzin. Beloftes kosten immer niks en achteraf kan de politiek er altijd mee wegkomen door te zeggen dat het vormen van een regering nu eenmaal gepaard gaat met concessies.
In een Spaans dorpje had men geen behoefte meer aan die flauwekul. Ze gingen het zelf allemaal doen. En trokken zich niets meer aan van overheidsinstellingen. Iedereen hetzelfde inkomen. Iedereen droeg zijn of haar steentje bij. Problemen werden in goede harmonie opgelost. Iedereen happy. Zo hebben ze dat inmiddels tientallen jaren gedaan en daar is het nodige aan vooraf gegaan. Tegenwerking, opsluiting, veroordelingen, maar onder aanvoering van de strijdlustige burgemeester zette de bevolking door. Groente en fruit werden verbouwd. Land werd bewerkt. Huizen gebouwd en onderhoud gepleegd. Alles en iedereen deed mee. En zo gaat het er nog steeds.
Soms zou je willen dat je iets dergelijks in eigen regio kon realiseren. Weg met overheadkosten, geldverslindende prestigeprojecten, managers die zichzelf rijkelijk belonen maar niets presteren, graaiende bankiers en ander geteisem. Maar te vrezen valt dat ons landje daar te klein voor is. Er bestaan vrijwel geen geïsoleerde dorpen en elke vierkante meter is wel van iemand. Het idyllische Spaanse avontuur zal hier geen navolging krijgen.
Hopelijk slagen we er in om de zorg op peil te houden. Dat de ouderen niet verkommeren. Dat er voldoende geschoold personeel zal zijn en een geringe werkeloosheid. Dat de scholen zich weer kunnen concentreren op lesgeven. Dat de verdraagzaamheid toeneemt in plaats van afneemt. Dat de welvaart eerlijker verdeeld wordt. Dat de echte vluchtelingen worden geholpen en zich opgenomen voelen.
Dat alles lijkt me al moeilijk genoeg. Laat die loze beloftes maar zitten.

Artikel geplaatst op zondag 12 februari 2017 - 06:00



Reacties (0)


Reageer

Column carrousel
Column Carrousel - Wally Ooms Verborgen armoedeJe hoort het steeds vaker: Nederland is een rijk land. Een heel rijk land. Veel mensen met een uitkering horen dit nieuws, gezeten op een bankstel van Noppes en kijkend naar een bij Wehkamp op afbetaling gekochte televisie, in een huis dat ze eigenlijk niet kunnen betalen. Er is... Column Carrousel - Vereniging Oud Hoorn Trien de Haan, revolutionair socialisteAls er ooit nog eens een biografie geschreven moet worden, dan over Trien de Haan. Dat heeft de vroegere Hoornse wethouder Willem Wiese ooit gezegd. Het heeft lang geduurd, maar die biografie ligt er. En wat voor één! ‘Kom vrouwen, aangepakt! De revolutie van socialiste Trien... Column Carrousel - Wally Ooms Handwerkslieden steeds schaarserPiet, onze loodgieter, zou zich vanwege een uiterst hinderlijke verstopping naar ons huis spoeden om dit euvel te verhelpen. Daarbij veronderstelde ik dat hij zou komen met een handzaam attribuut dat langzaam edoch soepel opgedraaid zou worden tot de plek des onheils. Dat bleek een uiterst ouderwetse gedachte.... Column Carrousel - Vereniging Oud Hoorn Sint Maarten 2017Laat ik het, ondanks die andere heilige voor de deur, nog even over zijn kortelings alweer verdwenen ook zo gulle collega Maarten hebben. En dat naar aanleiding van diens naamfeest 2017. Tot 1966 hield Hoorn er overigens een merkwaardig afwijkende St. Maartentraditie op na. Het werd hier in... Column Carrousel - Wally Ooms De pijp aan Sint Maarten gevenTussen al het Sinterklaasgeweld, dat tegenwoordig het hele jaar voortduurt en de zich al in de zomermaanden aandienende Kerstmis trippelt nog een klein, teder en onschuldig fenomeentje: Sint Maarten. De oorsprong ervan is volstrekt onduidelijk en inmiddels irrelevant. Het is er gewoon. Als stadsjoch met... Column Carrousel - Vereniging Oud Hoorn KogelvangerJe zou het niet denken, maar ooit, in de laatste decennia van de negentiende eeuw, was Hoorn het centrum van de schietsport in ons land. Bovendien kende de schietsport in Hoorn meer verenigingen dan er nu voetbalverenigingen zijn. Zes wel te verstaan, waarvan twee voor de jeugd. Okay: de voetbalclubs...