Rodi

Column Carrousel - Vereniging Oud Hoorn

(Afbeelding: aangeleverd)

Dick Ket en Debutade

Een van de oudste verenigingen in onze stad is Teekengenootschap Debutade. Vandaag de dag beroemt het genootschap zich op haar eerbiedwaardige leeftijd van 150 jaar door nog altijd die dubbele e in Teekengenootschap te handhaven. Januari 1866 werd het teekengenootschap opgericht. Goed tekenonderwijs was volgens de oprichters van eminent belang voor de in die tijd in Hoorn florerende goud- en zilverindustrie. Het doel van het genootschap, het bevorderen van de kunst, wilde men bereiken door het ‘tekenen van gekleed model en het houden van kunstbeschouwingen’. Stadstekenmeester Hendrik Vorderman werd de eerste voorzitter. Er zijn dan dertien werkende en honderd ‘kunstminnende’ leden bij Debutade aangesloten. Jaarlijks werden tentoonstellingen georganiseerd en kunstbeschouwingen, waarbij mappen met reproducties werden besproken. In de anderhalve eeuw van Debutade huist de vereniging op tal van locaties in de stad; boven de Waag, in de Witte Engel aan het Grote Noord, nu De Keizerskroon en in de voormalige Bank van Lening aan de Wisselstraat. In 1937 wordt verhuisd naar het VOC-pand aan de Muntstraat, waar het de ruimte moet delen met de schietvereniging. Anno 2017 zit Debutade al weer geruime tijd in het pand Breed 12, eigendom van de Stichting Monumenten Oud Hoorn. Tot dit jaar op de bovenverdieping. Maar onlangs kon de begane grond in gebruik worden genomen.
Een groot aantal kunstenaars van naam was lid van Debutade: Adriaan Brouwer, Johan Chr. Kerkmeijer, Dick Ket, Gerhard Lückens, Dirk Ooyevaar, Wouter IJdo en Adriaan Volkers. Kerkmeijer, mede-oprichter van Oud Hoorn, tekenleraar en ‘directeur’ van Debutade ontdekte het grote talent van Dick Ket. Van Ket is de tekening hierboven, die het Westfries Museum kortelings bij legaat van mevrouw Ossebaard verwierf.
Dick Ket (1902-1940) kwam in zijn laatste HBS-jaar in Hoorn wonen en kreeg les van Kerkmeijer door wie hij zich bij Debutade aansloot. Aanvankelijk tekende en schilderde Ket in een impressionistische stijl stadsgezichten, landschappen en stillevens. Kerkmeijer nam zijn leerlingen mee de stad in om de historische schoonheid en de pittoreske plaatsen te tekenen en te schilderen. Tot zijn veel te vroege overlijden bleef Ket lid van het teekengenootschap en onderhield hij een zeer hartelijke relatie met zijn eerste leermeester. Ket leed aan een aangeboren hartziekte. Die beperkte hem steeds meer in zijn bewegingsvrijheid. In 1922 verhuisde de familie Ket, vader was apotheker in militaire dienst, naar Ede en later naar Bennekom. Mede onder invloed van zijn handicap veranderde de eerdere expressieve impressionistische stijl van Ket. Vanaf 1930 legde hij zich toe op het magisch realisme. Hij behoort in die stroming tot de absolute top in ons land. Zijn werk is verwant aan dat van Pyke Koch, Raoul Hynckes, Carel Willink en Wim Schuhmacher. Kerkmeijer en Ket hielden het contact door hun briefwisseling intact, waarbij Ket zijn oude leraar op de hoogte stelde van zijn nieuwste werken. Volgens Ket’s biografe Alied Ottevanger werd Ket niet alleen door Kerkmeijer beïnvloed, maar inspireerde hij op zijn beurt ook zijn leermeester met zijn magisch-realistische schilderijen, wat in een aantal werken uit die periode van Kerkmeijer duidelijk waarneembaar is.
Egbert Ottens

Artikel geplaatst op zondag 26 maart 2017 - 06:00

Foto's




Reacties (0)


Reageer

Column carrousel
Column Carrousel - Wally Ooms De pijp aan Sint Maarten gevenTussen al het Sinterklaasgeweld, dat tegenwoordig het hele jaar voortduurt en de zich al in de zomermaanden aandienende Kerstmis trippelt nog een klein, teder en onschuldig fenomeentje: Sint Maarten. De oorsprong ervan is volstrekt onduidelijk en inmiddels irrelevant. Het is er gewoon. Als stadsjoch met... Column Carrousel - Vereniging Oud Hoorn KogelvangerJe zou het niet denken, maar ooit, in de laatste decennia van de negentiende eeuw, was Hoorn het centrum van de schietsport in ons land. Bovendien kende de schietsport in Hoorn meer verenigingen dan er nu voetbalverenigingen zijn. Zes wel te verstaan, waarvan twee voor de jeugd. Okay: de voetbalclubs... Column Carrousel - Wally Ooms Zeemansgraf op het landIn het diep in de bossen verscholen plaatsje Kibbelveen kwamen onlangs enkele leden van de Drentse Progressieve Doodgravers (DPD) bijeen om samen met enkele vertegenwoordigers van hun westerse evenknie een heikel punt te bespreken: de alsmaar stijgende kosten van begraven en cremeren. Dat werd een steeds groter... Column Carrousel - Vereniging Oud Hoorn Het A4-tjeEen andere column ditmaal dan u van mij gewend bent; eentje in het kader van het verspreiden van nutteloze kennis. Over het A4-tje. Voor ons tegenwoordig de meest normale zaak. ‘Zet het even op een A4-tje voor mij,’ is een inmiddels gevleugelde uitdrukking. Voor deze Columncarrousel is het A4-tje... Column Carrousel - Wally Ooms Nederlandse bouwvakkers terzijde geschovenBij de uitbreiding van het nabije winkelcentrum wil ik nog wel eens stilstaan om het verloop van de werkzaamheden te aanschouwen. Niet alleen valt de manier van bouwen daarbij op - het deed me sterk denken aan de opbouw van de kermis - maar zeker ook de... Column Carrousel - Vereniging Oud Hoorn Miskend genieEnkele maanden geleden schreef ik over de leraar wis- en natuurkunde aan de Hoornse Rijks HBS, Henri Naber. In de jaren twintig van de vorige eeuw voer hij met zijn eenpersoonsduikboot door de Hoornse wateren. Zijn leven lang vocht hij voor eerherstel van zijn grote voorbeeld, de door de...