Rodi

Column Carrousel - Wally Ooms

De pijp aan Sint Maarten geven

Tussen al het Sinterklaasgeweld, dat tegenwoordig het hele jaar voortduurt en de zich al in de zomermaanden aandienende Kerstmis trippelt nog een klein, teder en onschuldig fenomeentje: Sint Maarten. De oorsprong ervan is volstrekt onduidelijk en inmiddels irrelevant. Het is er gewoon.
Als stadsjoch met weinig of geen Sint Maartenervaring mocht ik ooit in Venhuizen met mijn neefjes en nichtjes de buurt in om bij de mensen aan te bellen en iets te zingen over 11 november, of over Sint Maarten en een koe die naar de slager moest, of ene Sinte Maarten Mik Mak. Na een van deze liederen ten gehore te hebben gebracht volgde geen applaus, maar een overvloed aan snoepgoed. Onwaarschijnlijke hoeveelheden lekkernij werden ons overhandigd of gedeponeerd in daartoe meegebrachte en dus goed van pas komende lampionnen. Je wist veelal van gekkigheid niet waar je het laten moest. Na over mijn eerste verbazing te zijn heengestapt werd het verwachtingspatroon gaandeweg bijgesteld, waardoor de inontvangstname van een tweetal taaipopjes al werd ervaren als een lichte teleurstelling. Snel door dus naar het volgende huis, waar steevast binnen enkele seconden na aanvang van ons lied de deur werd opengedaan door een goedlachse mevrouw of meneer die ons complimenteerde en chocolademuizen, pepernoten, schuimpjes, taaitaai, spekjes, marsepein of andere verrukkelijkheden toeschoof. Wat een onbekommerd geluk.
Als het aan mij had gelegen waren we doorgegaan tot ver na middernacht, maar een verstandig familielid achtte de tijd rijp om de bijna niet te torsen hoeveelheden snoep richting huis te transporteren. Daar stond tante Gon, de liefste tante van de hele wereld, ons toe om nog wat lekkers tot ons te nemen om gelukzalig de bedstee te betreden, ons reeds verkneukelend over de volgende morgen om de berg snoep te doorploegen.
Enkele dagen geleden was het weer zover. Al het klaargelegde lekkers moest toereikend zijn om de horden kinderen blij te maken. Het wachten was op de deurbel en de vrolijk klinkende Sinterremaartens. De deurbel hebben we precies vier keer gehoord. Liedjes nauwelijks. En de kinderen waren allemaal wel erg groot.
Op facebook zag ik postings en reacties van mensen met soortgelijke ervaringen. Sint Maarten is kennelijk uitgetrippeld. Nog slechts in stand gehouden door enkele dappere volhouders of misschien wel hongerigen. Waar ik dan maar hoopvol aan toevoeg dat het er in de dorpen of andere stadsdelen misschien geheel anders aan toegaat. Zeg me dat ik het mis heb.

Artikel geplaatst op zondag 19 november 2017 - 06:00



Reacties (0)


Reageer

Column carrousel
Column Carrousel - Wally Ooms Handwerkslieden steeds schaarserPiet, onze loodgieter, zou zich vanwege een uiterst hinderlijke verstopping naar ons huis spoeden om dit euvel te verhelpen. Daarbij veronderstelde ik dat hij zou komen met een handzaam attribuut dat langzaam edoch soepel opgedraaid zou worden tot de plek des onheils. Dat bleek een uiterst ouderwetse gedachte.... Column Carrousel - Vereniging Oud Hoorn Sint Maarten 2017Laat ik het, ondanks die andere heilige voor de deur, nog even over zijn kortelings alweer verdwenen ook zo gulle collega Maarten hebben. En dat naar aanleiding van diens naamfeest 2017. Tot 1966 hield Hoorn er overigens een merkwaardig afwijkende St. Maartentraditie op na. Het werd hier in... Column Carrousel - Wally Ooms De pijp aan Sint Maarten gevenTussen al het Sinterklaasgeweld, dat tegenwoordig het hele jaar voortduurt en de zich al in de zomermaanden aandienende Kerstmis trippelt nog een klein, teder en onschuldig fenomeentje: Sint Maarten. De oorsprong ervan is volstrekt onduidelijk en inmiddels irrelevant. Het is er gewoon. Als stadsjoch met... Column Carrousel - Vereniging Oud Hoorn KogelvangerJe zou het niet denken, maar ooit, in de laatste decennia van de negentiende eeuw, was Hoorn het centrum van de schietsport in ons land. Bovendien kende de schietsport in Hoorn meer verenigingen dan er nu voetbalverenigingen zijn. Zes wel te verstaan, waarvan twee voor de jeugd. Okay: de voetbalclubs... Column Carrousel - Wally Ooms Zeemansgraf op het landIn het diep in de bossen verscholen plaatsje Kibbelveen kwamen onlangs enkele leden van de Drentse Progressieve Doodgravers (DPD) bijeen om samen met enkele vertegenwoordigers van hun westerse evenknie een heikel punt te bespreken: de alsmaar stijgende kosten van begraven en cremeren. Dat werd een steeds groter... Column Carrousel - Vereniging Oud Hoorn Het A4-tjeEen andere column ditmaal dan u van mij gewend bent; eentje in het kader van het verspreiden van nutteloze kennis. Over het A4-tje. Voor ons tegenwoordig de meest normale zaak. ‘Zet het even op een A4-tje voor mij,’ is een inmiddels gevleugelde uitdrukking. Voor deze Columncarrousel is het A4-tje...