Rodi

Column Carrousel - Wally Ooms

Oorlogskinderen

Dodenherdenking wordt opgevolgd door Bevrijdingsdag met de daarbij behorende herinneringen aan de zinloosheid en de omvang van de laatste wereldoorlog en de vele miljoenen slachtoffers. Het volgende waargebeurde verhaal is slechts een voorbeeld van het leed dat een oorlog met zich meebrengt.
Hoog in de Franse Alpen speelde zich lang geleden een tragedie af in een vrijwel van de buitenwereld afgesloten dorpje. Slechts bereikbaar via een bergrug, daarna een vallei, om vervolgens weer de klim naar boven te maken, alwaar een honderdtal primitieve huizen beschutting bood tegen de hitte, de mistral en de regen. Van comfort was geen sprake. Het waren praktisch ingerichte huizen van uit de natuur verkregen materialen als steen en hout.
Voor de tweede keer in de historie van het bescheiden gehucht was de complete mannelijke bevolking afgevoerd om deel te nemen aan een zinloze oorlog. Met als gevolg dat de vrouwelijke bevolking hun vaders, echtgenoten, verloofden en vrienden nimmer zouden terugzien. De in diepe rouw gedompelde vrouwen zochten troost bij elkaar en bespraken de consequenties. Ze kenden de gevolgen nog van een eerdere oorlog: geen mannen, geen kinderen. De rouwverwerking kreeg mede gestalte doordat een meisje huilend van woede met haar zinloos geworden trouwjurk een vogelverschrikker aankleedde. De ouders van de beoogde bruidegom volgden met diens bruidspak. Sindsdien leefde het vrouwendorp onder het toeziend oog van het paar dat nooit heeft bestaan.
Tijdens gesprekken, die veelal op het dorpsplein werden gevoerd, kwam langzaamaan het besef dat de optie om zich bij deze situatie neer te leggen niet te verdragen was. Jonge vrouwen die in de kracht van hun leven waren, die uitzagen naar het in de toekomst liggende moederschap, koesterden de wens om de natuurlijke drang tot voortplanting te volvoeren.
De mistral, de zon, de omstandigheden en de wijn hadden invloed op hun benevelde gemoedstoestand. Bij een van hen kwam bij een der samenkomsten het hoge woord eruit: zodra zich een man aandient in ons isolate dorp wordt dat ons aller man. Om leven in onze buiken te brengen, om leven in het dorp te brengen. We zullen geen liefde voor hem voelen, we hebben slechts zijn zaad nodig. Zonder uitzondering knikten de vrouwen en gaven zich over aan hun fantasie. Het hoefde niet aan te voelen als een vorm van ontrouw aan de hun ontvallenen, het was puur de wens om het dorp, hun gemeenschap, te laten voortbestaan. Bij de daaropvolgende onderlinge en gezamenlijke gesprekken was de spanning voelbaar en hoorbaar. De smachtende vrouwen zagen uit naar de komst van de man die de vader zou worden van alle nog te verwekken kinderen. Twee jaar duurde het vooraleer de vrouwen op de bergtop na hun vallei de verschijning van een man zagen opdoemen. Verkild van schrik en brandend van verlangen zagen ze een man die zich in hun richting begaf en weldra het dorp zou betreden. Jean, de reizende hoefsmid, voldeed bij veler herhaling aan de verwachtingen en weldra klonken er weer vrolijke kindergeluiden in het dorp.
Als niet een der vrouwen deze hele geschiedenis had laten optekenen bij een notaris zou het nooit tot de buitenwereld zijn doorgedrongen. Ver na haar dood kwam het verhaal daardoor naar buiten.
Waarbij de vraag zich opdringt of er mogelijk ergens in Nederland iets soortgelijks zich heeft afgespeeld.

Artikel geplaatst op zondag 06 mei 2018 - 06:00


Column carrousel
Column Carrousel - Vereniging Oud Hoorn Gerard Boedijn: vernieuwer van de HafabraHet is deze maand 125 jaar geleden dat Gerard Boedijn, die geldt als één van de grootste vernieuwers van de muziek voor harmonieorkest, fanfare en brassband, in Europa in Hoorn werd geboren. Boedijns geboortehuis aan de Draafsingel, nummer 5, recht tegenover de Oosterpoort, werd in... Column Carrousel - Wally Ooms Van Klazien uit Zalk naar farmaceutisch geboefteBij Klazien uit Zalk, die ooit grote bekendheid genoot door haar natuurmiddelen tegen bepaalde aandoeningen, wist je tenminste waar je aan toe was. De grote ziektes liet ze aan zich voorbijgaan, maar voor vrijwel alle kwaaltjes en aandoeningen had ze wel een op kruiden... Column Carrousel - Vereniging Oud Hoorn 't Stadhuys van Hoorn in centrum AmsterdamHoorn heeft drie stadhuizen. Het oude dat zich in de Statenpoort, ofwel het Statenlogement bevond, op de hoek van de Nieuwsteeg en de Nieuwstraat en het huidige aan de Nieuwe Steen, gebouwd tussen 1975 en 1981 naar een ontwerp van het Alkmaarse architectenbureau van... Column Carrousel - Wally Ooms Woningnood neemt schrikbarende vormen aanTerwijl de gemeente Hoorn de meest fantastische plannen aan het ontwikkelen was voor een te koop staand stuk grond in Zwaag en daarover 34 bijeenkomsten in de planning had staan, is een projectontwikkelaar rond te tafel gaan zitten met de grondeigenaar en zijn ze tot zaken... Column Carrousel - Vereniging Oud Hoorn 1618In de geschiedenis van ons land is 1618 één van de kanteljaren. Stadhouder en legeraanvoerder in dienst van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden Maurits (zie hierboven, bron: Rijksmuseum) erft na het overlijden van zijn oudere halfbroer Filips Willem, de oudste zoon van Willem van Oranje, de titel Prins van... Column Carrousel - Wally Ooms Westfries landschap wordt geschiedenisEeuwenlang waren kerken, watertorens en klassieke windmolens de beeldbepalende elementen in ons polderlandschap. Door het oprichten van megawindturbines wordt nu in hoog tempo gewerkt om dat beeld te laten verdwijnen. Deze horizonvervuilers worden verspreid over het hele land ingezet om te kunnen voldoen aan een energievraagstuk dat...