Rodi

Consuminderen

door Giselle Ecury
Mijn achterbuurman en ik wandelden onlangs een stukje met elkaar op door het bos. Drie generaties bijeen. Hij is een jonge vader die zijn zoon in de wandelwagen voortduwde. Er ontwikkelde zich een leuk gesprek, o.a. over marketing en dat er een aantal basisprincipes zijn, waardoor je vrijwel alle mensen iets kunt verkopen, of het nu een dienst is of een product. Vanaf het punt dat we afscheid namen, bleef ik er nog even over nadenken. Want ik had die ochtend op de Belgische televisie een stukje gezien van een documentaire over Groenland. Verschrikkelijk, zoals dat land getroffen wordt door het opwarmen van de aarde. De duizenden jaren oude ijskap is in een rap tempo aan het smelten. En wij – u, ik, wij allemaal – zijn daar schuldig aan. We hebben ons allemaal op enig moment in ons leven van alles laten aanpraten of aanleunen. Tja. Beetje dom. Of zand in de ogen door Marketing…
Als kind vond ik het niet altijd leuk, maar wél heel normaal dat ik de kleren en schoenen van mijn oudere zus moest opdragen, haar fiets kreeg, toen zij toe was aan een andere, haar schooltas voor zover er nog wat van over was en diverse van haar oude schoolboeken plus háár kaftpapier om ze mee te beschermen. Niks mis mee. We hadden toen nog ’s zondagse kleren en een paar “schoolsetjes”. Dat was het. Op te bergen in één kast. Kwaliteitskleding, die er nog prima uitzag zodat mijn moeder het ná mij allemaal gestoomd en gewassen kon doorgeven aan andere gezinnen.
Winkels hadden jaarlijks één zomer- en één wintercollectie en slechts 2x per jaar een uitverkoop – in juli en begin januari. Vrijwel alle moeders konden goed zelf naaien en breien, dat scheelde veel geld, zeker voor grote gezinnen. Omdat zelf maken tijd kost, bleef het vaak bij één kledingstuk. Nederland had nog een bloeiende hoogwaardige textielindustrie.
Maar marketeers vonden het noodzakelijk dat we tussen de bedrijven door ook nieuwe dingen moesten kopen. Stoffen worden gefabriceerd in landen waar de kosten laag zijn en ook kleren worden geproduceerd in lage-lonen-landen. Zodoende werd het kopen van confectie makkelijker dan zelf nog achter de naaimachine te kruipen. Inmiddels zijn er kledingmerken die elke maand een nieuwe collectie in de markt zetten. Youp van ’t Hek had er een act over: kopen? Betalen! Kopen-kopen-betalen-betalen – hebberigheid was een feit.
Los daarvan werd de vrijetijdsbranche booming. We hoefden ons niet meer zelf bezig te houden, maar konden van alles gaan DOEN. Vaak vinden evenementen elders plaats, dus wordt er volop autogereden. Inmiddels zijn we er zo aan gewend dat we worden beziggehouden, dat we niet zelf meer iets leuks kunnen verzinnen om te doen of vooral om te laten. En voor elke bezigheid heb je natuurlijk een andere outfit nodig. Kopen? Betalen!
Nu we “van het gas af moeten”, moeten we liefst zo spoedig mogelijk met zijn allen op andere systemen overgaan en verplicht onze huizen geheel isoleren. Waarom we niet worden aangespoord bewuster te leven, is mij een raadsel. Consuminderen! Minder (goedkope) auto- en vliegvakanties, geen e-bikes (die moeten allemaal opgeladen worden via het stroomnet, terwijl je elke normale fiets door eigen spierkracht kunt aandrijven). De auto vaker laten staan, langzamer rijden, de tijd nemen voor bus en trein, of beter nog: gewoon lekker op honk blijven, spelletjes doen in huis, tuin, strand of bos. Bewust inkopen: wist u bijvoorbeeld dat de goed in de markt gezette palmolie zorgt voor de ernstigste ontbossing aller tijden? Waardoor mede dat klimaat sneller verandert, dan men aanvankelijk dacht.
Hoor ik u roepen: op consumeren draait onze economie en het zorgt voor werkgelegenheid? Ik denk dat het goed zou zijn, wanneer iedereen minder uren zou werken. Dan zou niemand meer zo haastig hoeven leven, kun je gewoon weer eens bij elkaar langs gaan in plaats van te Appen (in de auto, en masse op weg naar een evenement) en schieten we er met zijn allen veel meer bij op. Het klimaat ook! Minder kopen, minder betalen, heel veel plezier en saamhorigheid, blijvende herinneringen. En, wie weet, weer eens een Elfstedentocht… Nu nog een goede marketeer om dit in de markt te zetten.

Artikel geplaatst op zondag 05 augustus 2018 - 11:20