Rodi

Praatjesmaker

Mijn puberzoon verwacht veel van mij. Dat is grappig, want ik verwacht nog meer van hem. Maar hij gedraagt zich als een soort gorilla die wild op zijn borst slaat en vooral veel lawaai maakt. Zo vindt hij dat ik zijn brood moet smeren als hij te lang onder de douche heeft gestaan of hem op moet halen van de bushalte wanneer hij de goede aansluiting heeft gemist. Hij zucht als hij ontdekt dat zijn sportkleding niet is gewassen. Ik zeg dat het blijft stinken zolang hij het niet zelf in de wasmand gooit. Hij is kwaad wanneer ik zijn kamer heb opgeruimd. “Ik wil niet dat je op mijn kamer komt.” “Gatver, eten we alweer die rijst met groenten.” “Niet binnenkomen als ik sta te douchen!” “Wtf, mama, je loopt toch niet in je onderbroek door het huis!” Terwijl hij op zijn telefoon staart, waarschijnlijk naar een YouTube filmpje over de belangrijkste weetjes van het grote ‘niets’, schenkt hij thee in en probeert met één hand zijn veter te strikken. Zonder zijn ogen af te wenden van het schermpje giet hij melk bij zijn cornflakes. Op zich een knappe prestatie. Hij merkt nog wel even op dat ik weer de verkeerde cornflakes heb gekocht. Een gesprek aan tafel is vrij moeilijk. Er zijn te veel onderwerpen waar je het niet over mag hebben. School, meisjes, vrienden. Op- en aanmerkingen van zijn kant zijn er in overvloed. Over alles en op iedereen, want ja, als puber moet je je mening ventileren. Dat heeft hij waarschijnlijk ook van YouTube. Ik luister, ik kijk en ik glimlach, maar geef geen duimbreed toe. Ik loop mee naar de deur als hij naar school gaat. Hij draait zich om en geeft me een knuffel en drukt een kus op m’n hoofd. Daar gaat hij. “Tot vanavond lieve puber!”
Lotte
Kijk op www.rodi.nl voor de eerder geplaatste columns van Lotte.

Artikel geplaatst op donderdag 29 september 2016 - 16:00