Rodi

Marsepein en kerstballen

Is het al bijna Kerst? Ik heb verdorie niks meegekregen van Sinterklaas. Meestal word je overspoeld met chocoladeletters, pietjes in de etalages, sinterklaasliedjes in de winkels. Alsof iedereen blij was dat die man het land weer uit was. Het was zelfs zo slecht gesteld met de festiviteiten rond Sint, dat wij thuis te laat zijn met onze surprises. We dachten gewoon dat we genoeg tijd hadden. Het heerlijke avondje is me door de neus geboord. Maar we willen het zeker niet overslaan. Alle festiviteiten dit jaar worden gevierd, al is het maar om het besef wakker te houden dat we iets te vieren hebben en dat in alle vrijheid kunnen doen. Wij maken dus surprises en drinken warme chocomel met speculaas onder de kerstboom. Karton, schaar, lijm en verf. Alles is uit de kast gehaald en ligt door het huis verspreid. Ik kan nergens naar toe zonder te struikelen over half in elkaar gezette ondefinieerbare frutsels. De verf hecht niet, de lijm komt door het crêpepapier heen en diegene die mijn surprise krijgt moet beschikken over heel veel fantasie. En onder al deze druk moet ik nu al gaan nadenken over het kerstdiner. Wie kookt wat en wat maken we voor de kleinste et(t)ertjes die niets lusten? Het liefst zet ik spaghetti op tafel en een ijsje toe. Maar de verwachtingen zijn weer hoog gespannen dit jaar, wat vreemd is aangezien mijn familie weet dat ik niet kan koken. Ik houd me liever bezig met presentjes kopen, de kerstboom zagen en hakken zodat hij in het kruis past. Daarna optuigen met ieder jaar weer nieuwe ballen en overbodige decoratie en we hadden de kerstlichtjes toch netjes opgerold bij het aftuigen van de boom vorig jaar? Waar doen we het voor? Voor onze eigen lichtpuntjes in het leven want Vrede op aarde is ver te zoeken.
Lotte
Kijk op www.rodi.nl voor de eerder geplaatste columns van Lotte.

Artikel geplaatst op donderdag 15 december 2016 - 16:00