Rodi

Uit je comfortzone?

Een goede vriendin van mij ging ooit naar Tibet. Alleen! Dat vond ik knap. Ik ben nog nooit alleen ergens naar toe geweest. Wie ben ik in m’n upje? Kom ik dichter bij mezelf? Ik kies voor Schiermonnikoog, met z’n ongerepte duinen, brede stranden en schelpenpaden. Ik moet het spannender maken, want ik moet uit mijn comfortzone. Anders werkt het niet. Bij laag water moet de veerboot zich een weg banen tussen de zandbanken. Er bestaat het gevaar van vastlopen. Bij aankomst in de haven staat de bus van hotel Van der Werff al klaar om de gasten naar het imposante hotel te brengen. De bus is net als het hotel. Verweerd, oud, smoezelig, maar met veel charme en aantrekkingskracht. Het hotel is van buiten licht, van binnen donker. Donker hout, schaarse verlichting, personeel als zwarte kraaien. Er hangen oude foto’s in verweerde lijstjes aan de muren. Vergeelde foto’s van voorbije gloriedagen, toen beroemde gasten, waaronder schrijvers, politici en andere BN-ers, hier hun inspiratie opdeden. Je ziet door het invallende zonlicht, stofdeeltjes als mist door de ruimte dwarrelen. Er staat een biljart waar twee oude dametjes zich om beurten moeizaam overheen buigen om, met de keu, de witte bal een tik te geven. In de hoek zit een man. Zijn grijze snor hangt zwaar over zijn kin. Hij drinkt jenever en aan zijn gelaat te zien is dit niet zijn eerste alcoholische versnapering. Het eiland is mij te vertrouwd, ik kom hier al veertig jaar. Het is te veilig om mijn 'dichter bij mezelf-missie' te laten slagen. Ik ben hier op mijn gemak. Ik moet naar vreemde onbekende plaatsen, waar ik dingen moet ontdekken. De hotelsleutel aan een houten knots lever ik in bij de bar. Ik loop de gelagkamer uit en besluit linksaf te gaan. Op zoek naar een duinpan om mijn boek ongestoord uit te lezen.
Lotte
Kijk op www.rodi.nl voor de eerder geplaatste columns van Lotte.

Artikel geplaatst op donderdag 29 juni 2017 - 16:00



Reacties (0)


Reageer