Rodi

Visite

Er kwamen vrienden van dochter uit Zweden. Arty vrienden. Zij tekent, hij componeert. Bij binnenkomst in mi casa lopen beiden mij voorbij. Pas na tussenkomst van dochter stellen Jût en Jûl zich middels een slap handje aan mij voor. Ik mag ze nu al niet en daar baal ik van. Ik wil vrienden van mijn dochter leuk vinden. Ik ben de leuke moeder, vertel me alles over Zweden, maar de toon is gezet. Tot overmaat van ramp wordt Jûl ziek en spuugt op dag twee en de daaropvolgende nacht in een emmertje. De rol van stervende zwaan zou op haar lijf geschreven zijn en ze doet alsof ze meerdere keren per dag dood gaat. Ik loop als Florence Nightingale op en neer met kippenbouillon en crackers en een schuldgevoel over mijn stamppot. Omdat ik een kotsend kind niet op de trein kan zetten, al wil ik het nog zo graag, bied ik aan ze beiden nog een nachtje te houden. Een dag later is het spugen gestopt, maar het tere meiske is erg verzwakt, vindt ze zelf. Ze blijven in Dirkshorn en zeggen het tournee door Nederland af. Ondertussen liggen Agneta en Björn de hele dag op en over elkaar heen te giechelen en te flikflooien en is dochter blij dat ze moet gaan werken. Het gastenverblijf hebben ze omgetoverd in een soort kraakpand inclusief lege flessen wodka, Bacardi en cola. Het wicht had dus een kater. Wanneer Bennie vraagt of ik gerookt heb, vertel ik trots dat ik in oktober gestopt ben. Hij trekt enigszins wit weg en had het duidelijk over andere rookwaar. De communicatie verloopt stroef. Artistieke ruimdenkendheid is er niet bij. De avond voor vertrek maak ik Curry. Lekker pittig. Ik zwaai de volgende dag Tommie en Annika uit. Tommie met een plastic zak vanwege de curry op zijn tere maag. Het zullen geen wereldreizigers worden.
Lotte

Artikel geplaatst op woensdag 24 januari 2018 - 13:00