Rodi

Op reis

Samen gaan we op reis. Mijn zoontje en ik. Op de fiets richting de kust. Regelmatig hebben we beiden dat verlangen, die zin om samen op reis te gaan. Vandaag is zo´n dag. We kijken naar buiten, het is Hollands weer, wolken genoeg en negentien graden. Ideaal fietsweer. Onder de snelbinders stop ik een picknickkleed en een tas met broodjes. Even later fietsen we door de polder, zonder bestemming, met een glimlach op onze gezicht.

De geuren, de beelden en de stilte in de polder. Mijn zoontje geniet ervan. Ontelbare keren fietste ik hier met hem voorop in het zitje. Ook toen waren er die geuren, die beelden en die stilte. Ontelbare keren wees ik van alles aan en vertelde ik erover. Nu fietst hij naast mij. Hij zegt dat ik op moet letten en wijst naar de lucht. Een roofvogel cirkelt stijlvol boven een stuk grasland. Niet veel later ziet hij in de verte een meertje waarin een zwanenfamilie zwemt. Hij merkt op dat er twee kleintjes op de rug van pappa zwaan zitten. ´Kijk pappa, kijk dan.´ We fietsen verder. Bij een smalle poldersloot vol kroos lopen we vlak langs de waterkant en ritselen met onze schoenen door het gras. Kikkers springen in de sloot en landen tussen het kroos, zwarte kraaloogjes net boven de waterlijn. Hij wijst ze aan. ´Kijk pappa, kijk dan.´ Op een stukje gras spreiden we ons picknickkleed. Een boer rijdt voorbij en toetert. We zwaaien. De boer zwaait terug. Onderweg terug naar huis hebben we de wind in de rug en de zon breekt door. Als we in de bermen mooie bloemen zien plukken we ze. Mijn zoontje verzamelt de bloemen onder zijn snelbinder, samen vormen ze een vol veldboeket.

We zijn weer thuis, op de keukentafel staat een vaas met daarin het veldboeket. Geplukt tijdens onze reis, met de wind in de rug en een zon die doorbrak. Mijn zoontje zit op mijn schoot. Wat ben ik trots op hem. Wat is hij enthousiast en wat geeft hij een energie. Mijn reismaatje.
Tom Schotten

Artikel geplaatst op woensdag 25 juli 2018 - 11:28