Rodi

Koude douche

Mijn zoontje komt met een sprint aangelopen en duikt het zwembadje in. Hij gaat op zijn rug liggen en begint te klotsen met zijn benen. Mijn dochtertje kijkt ernaar op een meter of drie afstand. Ze heeft een knalgele duikbril op, steekt twee handen naar voren en neemt de duikhouding aan. Dan glijdt ze soepel in het water. Ze gaat naast haar broer liggen, wild klotsen ze samen met hun benen. Steeds harder en harder, het water spettert hoger en hoger. Net zolang totdat er een wilde spetterfontein de lucht in knalt. De felle zon verlicht de waterspetters als ware een diamantjesregen, opstijgend van beneden naar boven. Ze gieren het uit. `Pappa kijk dan, pappa kijk dan!` Ik lig op een kleed op een meter of vijf afstand van het zwembadje en steek mijn duim omhoog. Het is de eerste vakantiedag samen. Veel beter kan deze niet beginnen. Het is schitterend weer, de vooruitzichten zijn nog beter en de stemming zit er al goed in.

Het ligt heerlijk op het kleed. Na een minuut of tien doezel ik langzaam weg, af en toe knijp ik met mijn ogen. Mooie beelden komen voorbij. De zon schijnt hoog aan de hemel, een vliegtuig, mijn kinderen die spelen in het zwembad. Mooie geluiden komen voorbij, geluiden van het waterspel, geluiden van zingende vogels. Mijn toestand bevindt zich ergens tussen slapen, dromen en de verbeelding in. Dan is het stil. Heel stil. Te stil. Ik open mijn ogen. Ze liggen niet meer in het zwembadje. Gefluister. Achter me. Bij het buitenkraantje. Ik draai me niet om. Het geluid van losdraaiende plastic schroefdoppen. Het buitenkraantje gaat open. Gegiechel. Twee schroefdoppen worden dichtgeschroefd. Waterpistolen. Gevuld met steenkoud water. Ik sluit mijn ogen. Voetstappen door het gras. Steeds dichterbij. ‘Nu!” Voluit wordt ik natgespoten door twee gierende kinderen. Een koude douche op een hete dag. Ze komen niet meer bij van het lachen. Net als ik trouwens. De vakantie is begonnen…
Tom Schotten

Artikel geplaatst op maandag 23 juli 2018 - 09:44