Rodi

Afscheid en weer door

"Hier Oma, asseblief, Fleur's huidfrapje", onchalant zet Sophie een potje op het werkeiland…
"Ehm….huidfrapje ???", klink ik ietwat vertwijfeld, om me dan te realiseren dat ze het "fruithapje" van Fleurtje bedoelde…..Vertederd lach ik naar onze 3 jarige kleindochter, "dankjewel hoor lieverd.
Dat was vorige week, en met regelmaat denk ik terug aan de intensieve, maar oh zo fijne week. De week waarin onze ene schoondochter afscheid van haar vader nam op oudjaar, en de andere hier met de kleine meiden was, en later die week vergezeld werd van onze oudste en jongste, waardoor wij allemaal hier waren en er even niemand bij onze middelste zoon en zijn vrouw kon zijn. Er was intensief contact, waardoor er door de mannen besloten werd om toch onze kant op te komen. "Mam ik kan jullie en mijn broers ook op andere momenten knuffelen, het is wel goed zo", aldus onze middelste. We zijn trots op ze, maar opnieuw worden we dan geconfronteerd met de eeuwige spagaat waar je als geëmigreerde in zit. Wanneer gaan we wel of niet naar Nederland??
Oudjaar werd dus een vreemde dag, onze kleindochter van 3 wilde heel graag met haar vader trouwen, dus hadden we een mooie jurk gekocht, had haar vader een pak mee, en had haar moeder een prachtige rode jurk in de overvolle koffer gestopt. Want ja, 2 kleintjes hebben nogal wat spullen nodig..Het werd een lieve ceremonie, die gek genoeg, bijna gelijktijdig plaatsvond als een begrafenis in Purmerend. Dat voelde wel raar, maar het kwam toevallig het beste uit met de voedingen en de slaaptijden van de kleine Fleur.
De dag voor vertrek begon het te sneeuwen, net genoeg om op ons binnenterrein te kunnen spelen en genoeg om ‘s middags met zijn allen de berg af te gaan sleeën. Sophie kwam ogen te kort, ze had nog nooit sneeuw gezien, en vond het prachtig. Bob probeerde op zijn gewone schoenen met een oud snowboard wat hier nog stond van Joey te boarden, en dat lukte ook nog. Een top afsluiting van een zalige week.
De dag erna vertrokken ze vroeg, dus maar meteen ad opruim. Dat werd slikken, ik had het echt even moeilijk toen ik het speelgoed weer opruimde voor de volgende keer…het was ook zo gezellig, maar nu... nu is het ook weer heerlijk rustig…
Wilt u reageren? Email Tanja op: Tanja.noppers@hotmail.com.

Artikel geplaatst op donderdag 12 januari 2017 - 09:26



Reacties (0)


Reageer