Martens’ hand zichtbaarder

AZ heeft de tweede overwinning van het seizoen te pakken met de zege op NEC. Met een minimumaantal doelpunten zes punten. Terwijl het spel in het door rode kaarten ontsierde duel in Almere rommelig was, viel in Alkmaar meer lijn te ontdekken in de rood-witte aanvalsdrang. Martens heeft duidelijk accenten verlegd in het spel van AZ ten opzichte van het strijdplan van voorganger Pascal Jansen. Met name het hoog druk zetten is geen pretje voor tegenstanders van de Alkmaarders. Ook bij NEC werden ze er niet vrolijk van. De vraag is hoe je dat druk zetten kunt optimaliseren. Daarvoor zou je bijvoorbeeld kunnen starten met een extra aanjager op het middenveld. Iemand die bewezen heeft daarin niet veel onder te doen voor aanjager nummer één Peer Koopmeiners. Dat is geboren Belg Kristijan Belic - voor het eerst opgenomen in de voorselectie van Servië. We komen dan onherroepelijk uit bij een 4-4-2-systeem, waarop Martens vorig seizoen al geregeld met succes terugviel. Een van de drie aanvallers sneuvelt dan. Voorin blijft Parrott staan en Sadiq is ook een jongen met snelheid. Terwijl Poku, Zeefuik, Meerdink, Van Bommel, Addai en Lahdo (traint nog individueel) ook in aanmerking komen binnen dat systeem. 4-4-2 is een variant waarop je kunt terugvallen in wedstrijden tegen de wat sterkere tegenstanders. Waarin je kunt variëren met hoog druk zetten en loeren op de counter, met wat slimmigheden. Met alle respect voor NEC, maar de Nijmegenaren behoren niet tot de sterkste ploegen in de eredivisie. AZ zat er bovenop, waardoor NEC nauwelijks aan voetballen toekwam. Betere tegenstanders voetballen waarschijnlijk wat beter onder die druk uit. Waardoor je wat kunt spelen met tactische varianten, hetgeen Martens vorig seizoen dus al deed. Een van de redenen dat hij, de strateeg, de nieuwe coach is van AZ. De hand van de Belg wordt steeds zichtbaarder. ‘t Is vrij helder wat hij wil.  Pieter Visscher