Hoe gaat het nu met Harry Cools

Door Trudy van Schie

Alphen aan den Rijn - Hij is bezig met het schrijven van zijn memoires en geïnteresseerd in alles wat met de Tweede Wereldoorlog te maken heeft. Jaarlijks bezoekt hij met zoon Gudo een item over dit onderwerp. “Bij de Hervormde kerk ben ik ouderling voor het pastoraat”, vertelt hij in de dansschool aan de Wilhelminalaan. “Wekelijks ga ik de wijk in en bezoek, geheel vrijblijvend, leden van de kerk voor een praatje.” De kinderen wonen naast hem en weten hem regelmatig te vinden voor oppas.

Cools is geboren in Loosduinen. “Mijn vader had daar een grond- en transportbedrijf. Een goede kennis uit die wereld adviseerde te verhuizen naar Hazerswoude dorp. De oorlog kwam eraan en in deze omgeving viel er meer te verdienen dan in Den Haag. Met mijn ouders en zusjes gingen we wonen in De Tuinstraat, een klein straatje met tien woningen voor vier gulden in de week. Het was de tijd dat de meisjes standaard naar de Huishoudschool werden gestuurd en de jongens naar de Ambachtsschool. Op de fiets en door weer en wind fietste ik dagelijks met de jongens uit de straat naar de LTS in Leiden. Alleen bij extreme weersomstandigheden mochten we met de Citosa bus. De opleiding was niet mijn ding en ik baggerde verder voor smeden-bankwerker. Zo ging het in die tijd, je ouders bepaalden. Achteraf was ik liever naar het Gymnasium of het Lyceum gegaan.”

In zijn vrije tijd gaat Cools naar Van der Moezel, de toenmalige dansschool. Vanaf de eerste les is hij verkocht en krijgt zijn leven een heel andere wending. Hij droomt van lesgeven met de Bodegraafse Leny Martens, die hij heeft leren kennen op een Paasbal.
Cools gaat werken en doet in de avonduren de MTS. “Ik werkte bij HCW, De Jong’s Machinefabriek en Gouda Apollo, allemaal als technisch tekenaar. In 1962 ben ik voor mijn vader gaan werken als medefirmant en in 1965 verhuisd naar de Waalstraat in Alphen.”

“Mijn vader stopte na een paar jaar met zijn bedrijf, waardoor ik zonder werk kwam. Joop Oudshoorn, chauffeur bij de Coca Cola fabriek, wist dat ik aardig kon dansen en vroeg of ik met Leny op de fabriek dansles wilde geven aan de arbeiders. Een pickuppie met een ingebouwd luidsprekertje en EP’s en LP’s nam ik zelf mee.”
Het nieuws gaat snel. Een groepje activiteitenverzorgers voor de jeugd van de Hervormde kerk vraagt hem rock & roll les te geven in Nabij. Dat wordt niet in dank aangenomen, zeker niet door Van der Moezel. De lessen gaan toch door en het is een succes. “Het was geweldig om te doen, maar illegaal. Ik was niet gediplomeerd!”

Cools trouwt in 1964 en gaat een dansopleiding volgen bij Bronmeijer in Den Haag. Hij slaagt voor Ballroom en Latin. In 1968 start hij op de Rozenstraat in speeltuin Bloemhof het Dansinstituut Harry Cools, samen met zijn vrouw Leny. In 1970 koopt hij het pand van de heer Zijerveld, voormalig café ‘t Centrum op de Wilhelminalaan. Binnen afzienbare tijd loopt de dansschool vol.
Cools heeft ondanks zijn hoge leeftijd nog steeds de keurige houding van een danser. “Als je rechtop wil blijven lopen”, vertelt hij met een serieus gezicht, “loop dan rechtop een trap op. Met je neus in de wind!”

Cools kijkt met een tevreden gevoel terug op zijn leven. Hij is de gelukkige vader van Gudo, de nieuwe directeur van de dansschool en opa van Maurits en Lucas. Dochter Hélène heeft twee dochtertjes, Philène en Carmen. Een van de vele hobby’s van Cools is de historie van de familie in kaart brengen. “Ik ben tot het jaar 1580 gekomen”, vertelt hij. “Het was een Rooms-Katholieke familie, tot mijn vader met mijn moeder trouwde. Vanaf die tijd is er een Protestante tak bijgekomen.” Veel vrije tijd over heeft Cools niet. Hij komt eerder tijd te kort.

Lezers vertellen
Lezers van Alphens Nieuwsblad vertellen hun verhaal. Over wat ze hebben meegemaakt, wat hen bezighoudt, bijzondere hobby’s of werk. Wil je een bijzonder verhaal kwijt of ken je iemand met zo’n verhaal, meld het aan de redactie: redactie.anb@persgroep.nl.