Meer groeiruimte voor een gezonder Rembrandtpark

Het Rembrandtpark is verdeeld in bosjes die nog geen vijftig jaar oud zijn. Bij de aanleg zijn veel bomen op een klein oppervlakte geplant, om snel een groen park te krijgen. Op dit moment vormen de bomen een dicht bladerdak, waardoor te weinig licht valt op de bodem. Hierdoor kunnen jonge bomen en de kruiden- en struikenlaag op de bodem zich slecht ontwikkelen. Deze zijn van belang voor insecten, vogels en kleine zoogdieren.

Gesloten kringloop

Voor elk bosje wordt bepaald welke bomen er kunnen behouden. Dit zijn vaak soorten die oud kunnen worden, zoals de eik of de beuk. De bomen die de groei van deze exemplaren in de weg zitten, worden verwijderd. Er wordt hierbij gelet op dat er zo weinig mogelijk bomen per bosje worden verwijderd en er worden alleen bomen weggehaald als het echt nodig is. Het hout dat vrijkomt wordt verwerkt als schuilplaats voor dieren en voedsel voor beplanting. Zo ontstaat een gesloten kringloop in het park.

Cyclus

Elk jaar wordt ongeveer een kwart van de bosjes uitgedund. Dit gebeurt meestal tussen november en april, wanneer bomen geen nieuwe bladeren aanmaken en de natuur het minste wordt verstoord. Na vier jaar zijn alle bosjes aan de beurt gekomen en begint de cyclus opnieuw. Begin februari wordt weer begonnen met het eerste tijdvak. De verwachting is dat het werk eind februari klaar is.