Geen monumentenstatus voor naoorlogse flats aan de Johan Jongkindstraat in Amsterdam Nieuw-West

Het college van B&W heeft daarmee de monumentenaanvraag van Erfgoedvereniging Heemschut afgewezen.

Monumentale kwaliteiten gaan verloren

De gemeente erkent wel het monumentale belang van deze woningen, maar zet op deze locatie vol in op verdichting. Omdat de gebouwen (en het gebied waarin de gebouwen staan) al jaren worden gezien als een zeer strategisch geleden verdichtingslocatie geeft dit voor de gemeente de doorslag. De woningblokken blijven in de toekomst wel staan in de visie van de gemeente, maar worden zodanig aangepast dat de meeste monumentale kwaliteiten verloren gaan.

Gebouwd begin jaren zestig in het Nemavo-Airey-systeem naar ontwerp van Hein Klarenbeek is het complex aan de Johan Jongkindstraat van architectuurhistorische waarde als representatief voorbeeld van dit naoorlogse bouwsysteem, dat ontwikkeld werd om de woningnood snel te kunnen bestrijden. Binnen het grid van de betonplaten is een strakke, evenwichtige gevelcompositie tot stand gekomen, waarin de verspringende raampartijen en de omkaderde balkonpartijen een belangrijke rol spelen.

Baksteenmozaïek

Het complex vormt ook een eenheid met de naastgelegen Sloterhof, een woningbouwcomplex dat al jaren een monumententstatus heeft. Een bijzonder onderdeel van het complex aan de Jongkindstraat is het baksteenmozaïek van Harry op de Laak op de kruising met de Jan Tooropstraat. Dit typische naoorlogse kunstwerk heeft een grote kunsthistorische waarde en is beeldbepalend voor de buurt.

Heemschut is volgens voorzitter Norman Vervat zeer teleurgesteld over het collegebesluit en ziet wel mogelijkheden voor verdichting in combinatie met het behoud van de aanwezige monumentale waarden.

De erfgoedvereniging onderzoekt de mogelijke vervolgstappen.