Wekelijkse column van Stadsdeelbestuur door Brahim Abid

Aan het einde van het jaar is het verleidelijk om goede voornemens in het vooruitzicht te stellen. Of juist terug kijken naar wat we als bestuur van Noord hebben bereikt – maar ook wat niet – voor onze bewoners. Deze column wordt daar een combinatie van.

Het afgelopen jaar heb ik ontzettend veel bewoners ontmoet. En dan heb ik het nog niet eens over de gesprekken met de georganiseerde bewoners- of belangengroepen waar de thema’s groen, participatie en verdichting vaak aan bod komen. Ik bedoel de gesprekken met één of twee bewoners op straat, bij een nazorgbezoek of bij jubilarissen. Na meer dan anderhalf jaar als stadsdeelvoorzitter heb ik gemerkt dat de inwoners van Noord vooral willen dat we allemaal wat meer ‘doen wat normaal is’.

Wat haal ik uit de gesprekken? Allemaal zijn het trotse inwoners van Noord en heel veel mensen wonen graag in hun buurt. Dat klinkt toch vaak als eerste door. En als er problemen of gebreken zijn, willen zij dat die opgelost worden. Bijna niemand wil verhuizen. Wel willen veel bewoners dat hun woning wordt opgeknapt of de buurt leefbaarder wordt.

Wat ook opvalt is dat veel bewoners vooral van hun buurtgenoten zouden willen dat ze minder troep op straat achterlaten en zich houden aan de regels over afval aanbieden. Of wat dacht je van wat meer vriendelijkheid op straat? Ook tussen oud en jong. In gesprekken waarin bewoners aangeven vooral een schonere buurt en straat te willen, valt op dat zij daarbij niet zozeer vragen om meer ophalen door de gemeente. Bewoners willen vooral dat we met z’n allen wat schoner omgaan met onze omgeving. Geen troep op straat gooien en geen grof vuil aanbieden buiten de dagen dat het mag.

Een ander geluid dat ik vaak hoor gaat over de overlast door kinderen en jongeren. Vooral oudere bewoners geven aan last te hebben van overlast, en zelfs intimidatie. Het leven in Noord zou voor veel mensen echt prettiger worden als kinderen en jongeren zich wat beter gaan gedragen op straat. En dat betekent ook wat voor de ouders, waarvan ik echt verwacht dat zij weten wat hun kinderen op straat doen. En als mensen dat niet uit zichzelf doen, wordt indirect aan de overheid gevraagd om ervoor te zorgen dat ‘wat normaal is’ wel wordt nageleefd.

Wat ‘normaal’ is wordt ook in de politiek wel eens ter discussie gesteld; omdat het betuttelend kan overkomen. En dat vatten in regels of gedrag wordt gezien als ouderwets. Maar wat ik merk is dat in Noord juist een grote behoefte is aan het naleven van al die kleine regels die het samenleven makkelijker maken. En het zijn vrij simpele regels: Geen troep maken op straat, geen overlast geven, niet brutaal doen (zeker niet naar ouderen), groet elkaar (zeker in de avond of in de parken) en in Noord gaat de fiets in de berging of schuur. Allemaal niet zo moeilijk toch?

In 2024 wil ik onze bewoners meer gaan spreken over hoe deze kleine regels het samenleven in een drukker wordend stadsdeel kunnen helpen. Dan maar betuttelend.

Column Stadsdeelbestuur