Wekelijkse column van het Stadsdeelbestuur, deze week geschreven door Brahim Abid

Wie krijgt de aandacht van ambtenaren, de politiek, maar soms ook de media? Het is in de politiek verleidelijk om vooral te reageren op de kwesties die worden aangereikt door bewoners die de weg naar het stadsdeel of naar uw stadsdeelbestuur goed weten te vinden. Samen met wat de gemeentelijke organisatie aanreikt, kan ik daarmee de week ruim vullen. 

Na bijna twee jaar heb ik de balans opgemaakt en merk ik dat ik veel tijd heb besteed aan mensen die – terecht - strijden voor belangrijke zaken, maar toevallig ook heel goed de weg naar mij weten te vinden. Dat gaat ten koste van tijd voor mensen die ons als bestuur minder goed weten te vinden. Dat moet anders.

Laat duidelijk zijn dat de inzet van al die Noordelingen echt te prijzen is, en ook bijdraagt aan een betere samenwerking tussen het stadsdeel en de bewoners. Maar de balans is scheef. Het is er ingeslopen dat ik de mensen die zich inzetten voor belangen, hoe waardevol ook, vaker spreek dan de stillere Noorderling in een schimmelige huurwoning, of bewoners met kwetsbare buren die dagelijks voor overlast zorgen. De tweede periode van mijn termijn ga ik die balans actief bijsturen.

We zijn in Noord gezegend met goed georganiseerde bewonersgroepen en belangengroepen. Maar in een aantal buurten mag de organisatie een stuk beter, zeker als het gaat om de kwaliteit van woningen en de leefbaarheid. Er zijn te veel bewoners die de weg naar het stadsdeel of stadsdeelbestuur niet goed vinden. Daarom kom ik binnenkort, wellicht samen met wethouder Noord Melanie van der Horst, in een spreekuur in uw buurt.

Bij het verdelen van ruimte, geld of capaciteit, maar ook de aandacht die we als stadsdeel geven, horen we regelmatig dezelfde klacht: onze aandacht, of een besluit, zou te vaak in het voordeel van ‘Nieuwe Noordelingen’ zijn, ten koste van ‘Oude Noorderlingen’. De groei van Noord en het tempo waarmee dit gebeurt, leidt automatisch tot verandering. De manier van leven die Noorderlingen gewend waren, voelt of wordt soms aangetast. 

Met mijn collega’s Esther en Yassmine heb ik oog voor die veranderingen. We stellen ons altijd de vraag: ‘wat heeft de Noorderling eraan?’. Onder ‘de Noorderling’ vatten we alle mensen die in Noord wonen én zullen komen wonen. Het stadsdeelbestuur doet niet aan ‘oud versus nieuw’. Wel hebben we nog veel te doen in de bestaande woonwijken van Noord. 

Via de Aanpak Noord, de Regiodeal en het ongelijk investeren hebben we daar extra aandacht en middelen voor. Maar voor ons is ‘oud versus nieuw’ geen factor bij onze besluiten. En óók niet zwaarder weegt in wie ons oor heeft.