Een inspirerende middag vol kunst en natuur bij Schok

Nieuws vr 30 jun 2023, 07:02

SCHOORL/GROET/CAMPERDUIN - All the way. Dat was het zondagmiddag, met een bezoek aan Schok. De manifestatie met actueel werk van kunstenaars. Van Schoorldam tot de Bunkers en de Hoeve vlak bij het strand van Camperduin, het was een reis van het ene uiterste naar het andere. Bij Schok, de Schoorlse Kunsten is het niet de bedoeling om je schilderijen op te hangen. ‘Het mag allemaal wel wat viezer’ had organisator Jaap Borgers van te voren laten optekenen. Met ‘viezer’ doelde hij dan waarschijnlijk op iets als intenser, nog-meer-zeggend, visionair, ontregelend of wat ook, misschien schokkend.

Door: Ed Bausch

In één middag was het natuurlijk onmogelijk om alles te zien, aangezien er ook avondprogramma’s waren sinds de opening op donderdagavond. Schok is prachtig in zijn eenvoud. Je ziet wat je ziet en hoort wat je hoort, zonder enige vorm van stoerheid. Het draait niet om verkoop, maar om een reis door de gedachten van kunstenaars die je verder kunnen inspireren. Deze editie vond plaats met temperaturen rond dertig graden en in een vaak verpletterend, schokkend mooi landschap. Soms was het landschap zelf al een Schok op zich, maar het was het kunstproject dat je door het landschap heen leidde.

Schoorlse Kunsten hand in hand met natuur

Naar Schok word je niet gelokt met ‘mensen komt dat zien’. Schok biedt een aaneenschakeling van kunstenaars die bescheiden hun speciaal gemaakte werken tonen. Het is vooral de optelsom van belevenissen en ontmoetingen die verrijkend is. In dit stuk wat woorden over toevallige ontmoetingen. In De Boet, een vrij onbekend zaaltje voor muzieklessen (met heuse bar!) op het bedrijventerrein van Schoorldam is het erg rustig. In het oude postkantoor is een kat gefascineerd door over een roze vloer schuivende dingen. Liesbeth Tol toont hoe ze altijd in beelden denkt en elke voornaam heeft bij haar een vaste kleur. Bijvoorbeeld, ‘Ed’ zou een zandkleur of zeegroen zijn.

De tekst loopt door onder de foto.

Het alfabet van Liesbeth Tol. - Ed Bausch

Wonderen

In KEK onderzoeken Sylvia Hubers en Nelleke Scharroo hun autisme terwijl ze bezig zijn met hun werk. “Dat valt nog niet mee, als er steeds bezoekers komen.” Aan de Achterweg ligt Galerie Eva’s Appel. Veel dromeriger kan niet. Nathalie Wijker, van de Wunderkammer in het oude raadhuisje van Schoorl, toont haar collectie van papier gemaakte insecten: wonderen. Met behulp van oortjes kunnen bezoekers de Fanfare-route volgen door het landschap. 1-0 voor het landschap, de muziek is wat monotoon. Er was natuurlijk nog veel meer te zien, maar het doel was om het bunkercomplex aan het einde van de Jaagkade te bereiken, onder een brandende zon. O, wat is het landschap fantastisch dit voorjaar, al die tinten groen, gemaaid gras, hoge bermen, dijkjes, alles onder een diepblauwe lucht. 2-0 voor het landschap.

De tekst loopt door onder de foto.

Doorwerken terwijl er steeds bezoekers komen. - Ed Bausch

‘Alles is eeuwigheid’

In de bunkers vertelt Ferry Jong over de toevalligheid der dingen, bijvoorbeeld de kromheid van een spijker in een van de latten van zijn installatie, zichtbaar door de open bunkerramen. “Alles is een bijdrage aan eeuwigheid, gezien of ongezien.” Ze waren ergens, ongezien, de mensen die hun naam in een boom kerfden, recent of langer geleden. In de Hoeve vlakbij het strand toont Frans Nissen een serie bomen waarin van alles is gekerfd. Piet en Maria waren hier, dat werk. “Ik overweeg nu om te proberen de mensen te achterhalen die in die bomen gekerfd hebben.” Dat is Schok, iets heel kleins belangrijk maken en uit de schaduw halen. Daarom eindigt de wedstrijd tussen kunst en natuur in een gelijkspel van 2-2. Schok wint na strafschoppen, de gedachten gingen in de onbereikbare bovenhoek of recht door het midden.

Spijker in beeld. - Ed Bausch