Natuurgedicht Henriëtte Henskens: ‘Hoe breng ik een boom om zeep?’

We citeren de site van de Duinstichting: ‘Als dode bomen blijven staan in een bos, worden ze een voedingsbodem voor andere organismen, bijvoorbeeld schimmels, zwammen, mossen en insecten. Dat bevordert de biodiversiteit. Om die reden geeft de overheid subsidie aan beheerders zoals PWN en Staatsbosbeheer voor elke dode boom, die ze laten staan. 

Misbruik?

De beheerders maken zo gebruik (misbruik) van deze mogelijkheid. Door bewust bomen dood te maken en dan te laten staan. Het gaat om het ‘ringen’ (rondom de bast verwijderen) van meer dan 100 jaar oude, bijna monumentale bomen. Volgens SBB worden ze geringd om te voorkomen dat deze bomen zich uitzaaien. Volgens ons gaan het om het vernielen van gezonde bomen die nog jaren hun positieve bijdragen hadden kunnen leveren aan milieu en klimaat. 

Video

Wil je zien hoe en waar SBB een flink aantal bomen heeft doodgemaakt, klik dan op het filmpje op onze website www.duinstichting.nl .’ En lees het gedicht van Henriëtte Henskens als aubade aan deze laffe wijzen om bomen te doden. En vraag je af: mag een boom niet blijven leven? Ga eens kijken op de Van Steijnweg en zie zelf tegenover de kale vlakte waar al bomen zijn gekapt hoe de beheerder laf en money wise heeft toegeslagen.

Gedicht

niets te denken

niets te voelen

zomaar te zijn

zorgen voor je welbevinden

je naar het licht te wenden

altijd die kracht te vinden

je staat in het paradijs

zonder besef van goed en kwaad

maar je zaad valt op de aarde

waar de mens zijn plan beraad

en het volgende ontdekte

plotseling dien je een ander doel

namenlijk, voer voor de insecten

een boom staat te zijn

hij leeft, hij geeft

hij heeft niet, hij is pijn

henriëtte henskens