Schrijver Sjoerd Kuyper te gast op Teun de Jagerschool: ‘Kinderen helpen mooie grote mensen te worden’

Door: Ed Bausch

Film en boek kwamen mooi samen. Natuurlijk is daar de film ‘Het zakmes’, naar het gelijknamige boek. “Ja, door die film kwam er opeens veel meer belangstelling voor mijn boeken.” Meer dan vijftig heeft hij er geschreven, meest kinderboeken, maar ook gedichten en een enkel boek voor volwassenen. “Er was ook een tijd dat ik minder boeken schreef maar meer voor musicals en theaterstukken. Maar…een kinderboek schrijven….dat is toch het allermooiste. Want je bent zelf ook kind geweest, je haalt herinneringen op, versterkt die, maakt ze herkenbaar voor anderen.”

“Ik kon niet wachten om door te gaan met schrijven”

“Het begon ooit met een opstel, elf was ik. Een opstel mag niet langer zijn dan zoveel letters. Maar ik was niet klaar met vertellen. We mochten pas de volgende week verder met het opstel, maar ik merkte dat ik meteen door wilde. Toch was het betrekkelijk toevallig dat ik 11 jaar later echt schrijver werd, dat ik wat geld kreeg voor iets dat ik had geschreven. En ja, toen was er geen houden meer aan. Ik was schrijver en dat ben ik nog, iedere dag en het is fantastisch.”

“Kinderen zijn nog niet af”

De boeken met Robin, de boeken over Maantje (zijn laatste boek gaat ook over haar): hij houdt van al die boeken als van kinderen en zijn eigen kleinkinderen, die hij vaak voorleest. “Wat maken kinderboeken nou zo leuk?”, was een van de vele vragen van de leerlingen. “Kinderen zijn nog niet af, ze kunnen nog helemaal vrij nadenken, kiezen.”, zei Sjoerd. Heeft u wel eens een writer’s block gehad”, zo klonk een andere vraag. “Want iedere schrijver zit wel eens eindeloos te turen naar papier of scherm, toch? “Nee”, zei Sjoerd. “Ik denk soms eerder hoe ik kom ik van ideeën af. Als ik alleen al gewoon maar ga fietsen door de polder hier bij jullie in Schoorl, ergens op een terrasje zit en het gesprek van de mensen aan een ander tafeltje hoor…dan begint het al, de stroom aan gedachten voor fijne zinnen.”

De kracht van herinneringen

Zijn eigen boeken leest Sjoerd niet zo gauw terug. “Een filml er over zien vind ik leuker. Kijken wat een andere kunstenaar er mee heeft gedaan. Ik kan ook enorm genieten als ik het werk zie van tekenaars bij mijn zinnen. En verder: ik probeer in mijn boeken niet zo deftig te zijn. Een boek hoeft voor mij niet op de eerste plaats spannend te zijn, het mag vooral wel ontroeren.” En ontroerend is dan wel dat dat eerste opstel dan uiteindelijk na al die jaren, meer dan zestig jaar later, toch terecht is gekomen in een boek. Ja, mijn jongste boek. Zo sterk kan een herinnering uit je jeugd zijn.” De kinderen van de Teun de Jagerschool hadden een onvergetelijke ochtend, mede met dank aan het Filmhuis in Schoorl.