Joop Smit: hardloper, vrijbuiter en natuurmens - In memoriam
EGMOND AAN ZEE - Derper Joop Smit (1942 – 2017) liep al lange afstanden toen bijna niemand dat nog deed. Hij was een ‘kilometervreter’ die voor dag en douw al in de duinen of op het strand ging trainen en na zijn werkdag bij PWN - ook in de duinen - opnieuw de loopschoenen aantrok. Zo won hij de eerste Halve Marathon van Egmond in 1973. Tussen alle grote namen van latere jaren bleef Joop Smit de enige Egmondse winnaar. Zijn imposante gespierde verschijning in zijn ‘hempie’ en korte broek, met zwarte baard en lange haren zou na die zege nog vele malen op een foto in de krant staan. Joop overleed op 25 juli. Door Carla Kager
Cees Lansbergen van Le Champion die ‘de Halve’ van Egmond bedacht en vanaf het begin zo’n dertig jaar coördineerde, kan het nog nagaan: “Joop heeft in Egmond met name in de eerste vier edities een stempel gedrukt op de wedstrijdloop van de Halve Marathon. In 1973 was hij eerste, in 1974 vierde, in 1975 én 1976 tweede. Daarna in 1977 was hij twaalfde. Er was toen over de eerste vijf edities een totaalklassement voor toplopers en Joop Smit won dit vóór Joop Keizer. In die tijd was hij ook strandloopkampioen. Joop was echt een bevlogen, gedreven hardloper, een vrijbuiter. Hij had totaal geen kapsones en was dankbaar naar de organisatie, wat bleek toen ik hem enige jaren terug weer eens opzocht. Als Le Champion waren wij blij Joop Smit als toploper én als mens zo vaak aan de start te hebben mogen treffen.”
Joop liep de Halve Marathon nog wel een aantal keren, maar stopte er toch mee. “Hij kon niet meedoen als recreatief loper. Hij wilde alleen voor de prijzen lopen”, zo vertelt zijn dochter Franka. Niet dat die prijzen toen zoveel voorstelden, want: om met Joop te spreken: “Je liep je te barsten, maar je kreeg niks.” Joop is nog wel een paar keer in het zonnetje gezet bij jubilea van het loopevenement en daar genoot hij van. Dan zag hij oude bekenden en ging hij vrolijk op de foto met Marja Wokke, die zelfs vier keer gewonnen heeft in Egmond.
Joop was een natuurmens. Amper 15 was hij toen hij bij het PWN ging werken. Altijd in de weer met hekken zetten, bomen planten of juist rooien. Dat werk en daarbij die zware training. Joop mocht na 40 dienstjaren met pensioen en maakte daar gebruik van. Daarna was hij evengoed altijd in de weer in tuinen, op zijn landje in duin of met de bloembakken in het dorp en in de vroege ochtend natuurlijk eerst een paar uur hardlopen. Totdat hij in 2012 ernstige klachten kreeg. Het was foute boel met zijn botten en daar had Joop het moeilijk mee, want juist het lopen werd een probleem. Ook was er andere lichamelijke tegenslag. Hij hield het nog wel jaren langer vol dan menig dokter had verwacht.
Als Derper wilde Joop thuis op Derp zijn en nergens anders. Dat dit tot het einde ook kon, was te danken aan zijn gezin en de mensen eromheen, aan dr. Zwartkruis, fysiotherapeut Raymond Blok en zeker ook aan ‘de geweldige meiden’ van de thuiszorg van Evian. Zo vertelt Martine, de vrouw van Joop: “Ze wisten goed met Joop om te gaan en je kon soms ook even met ze lachen. Ik ga ze missen want ze waren er ook voor mij, net als de buren om ons heen.” Door al die goede zorg kon Joop vorig jaar nog het huwelijk meemaken van dochter Annette. En drie weken geleden zat de familie bij ‘Het Vlack’ om het vijftigjarig huwelijk te vieren. Die mijlpalen heeft Joop Smit toch ook nog weten te halen! Hij werd 75 jaar.
Rondje Egmond in het Contact van 6 januari 2016 bevat een interview met Joop Smit. Zie www.fritsvaneck.nl
Meer nieuws uit Bergen?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie