Column Marc Tangel: Machtsmisleiding

Algemeen wo 12 feb 2025, 16:57 Update: 16:07

‘Hart voor Den Haag feliciteert nieuw bestuur Bewonersorganisatie Rustenburg Oostbroek.’ Nou, bedankt. Van je vrienden moet je het hebben. Binnen deze partij vond namelijk niemand de verkiezing van dit nieuwe bestuur belangrijk genoeg om er zelf bij aanwezig te zijn. Ook de rest van de gemeenteraad paste deze ‘ik pas met goede kaarten’ tactiek naar hartenlust toe. In hun plaats werd een dagvoorzitter naar het wijkgebouw aan de Escamplaan gestuurd, die deze kwestie naar eer en geweten moest afhandelen. Helaas kon deze dame niet voorkomen dat de avond uitmondde in een complete chaos.

Waarom lag deze verkiezing zo gevoelig? Hiervoor doen we een klein stapje terug in de tijd. Door interne strubbelingen binnen het bestuur van de Bewonersorganisatie Rustenburg Oostbroek, de Boro, besloot datzelfde bestuur vorig jaar, tijdens een ingelaste interne bestuursvergadering, zelf een nieuw bestuur te kiezen. De gemeente, toch de grootste geldschieter van dit hobbyclubje, vond deze gang van zaken niet helemaal passen binnen de normen van de huidige participatiesamenleving en gelastte een nieuwe verkiezing, waarbij ook bloed van buitenaf de gelegenheid kreeg zich kandidaat te stellen.

Op papier zeer democratisch, maar zeer tegen het zere been van het zelfbenoemde Borobestuur, dat alleen gewend is aan zichzelf verantwoording af te leggen. Met de moed der wanhoop besloot men daarom een greep te doen in de Noord-Koreaanse trukendoos, die twee wondermiddelen uit de hoge hoed wist te toveren: volmachten en informatieonthouding.

Tijdens de verkiezingsavond bleek al snel dat nieuwe bestuurskandidaten niet al het benodigde papierwerk hadden gekregen van de zittende regenten. Dit had moeten bestaan uit de statuten en het huishoudelijk regelement van de Boro, maar de debutanten hadden alleen de statuten gekregen. Het zittende bestuur en de dagvoorzitter, verantwoordelijk voor het ordelijk verloop van de verkiezingen, hadden daarnaast de beschikking over het huishoudelijk regelement. Dit was belangrijk, omdat volgens de statuten alleen de stemmen geldig waren die deze avond door de aanwezigen zouden worden uitgebracht. Het huishoudelijk regelement had echter de toevoeging dat er gewerkt mocht worden met volmachten. Van deze informatieve onbalans had het zittend bestuur behendig gebruikt gemaakt: de huidige voorzitter en zijn eega bezaten er samen alleen al 130! Bij de aspiranten en de aanwezigen in de zaal ontbrak deze troefkaart, maar ondanks protesten bleef de avondvoorzitter onverbiddelijk: de volmachten stonden vermeld in het huishoudelijk regelement en waren daarom rechtsgeldig.

Dit was het startsein voor chaos. Bij het samenstellen van een nieuw bestuur heeft namelijk iedereen het recht bezwaar aan te tekenen tegen de beoogde leden. Zodra dit gebeurt, zal een hoofdelijke stemming het lot van de betreffende kandidaat bepalen. Uiteraard tekenden de zittende Boro-Tsaren bezwaar aan tegen hun verse concurrenten en dankzij de overmacht aan volmachten stond de uitslag van deze stemming bij voorbaat al vast. Furieus over deze gang van zaken verlieten de nieuwelingen de zaal, uitgejouwd door het publiek dat inmiddels moe was geworden van hun aanhoudende bezwaren. De einduitslag, waarbij het zittend bestuur met een overmacht aan volmachten de stemming won, werd dan ook met luid gejuich in de zaal ontvangen. Hierop ontkurkte het nieuwe, ongewijzigde bestuur de fles champagne die zij voorafgaand aan de stemming alvast voor zichzelf hadden koud gezet.

Helaas blijkt er, zoals altijd, achteraf nog een addertje onder het gras te zitten. De bestuursleden hebben hun volmachten verkregen door buurtgenoten wijs te maken dat men het wijkcentrum moest verlaten. Dit zou ten kosten gaan van de wekelijkse bingo voor ouderen, maar met zo’n volmacht kon men blijven vechten voor de goede zaak. Diegenen die getekend hebben voelen zich achteraf flink misleid. Maar volgens Hart voor Den Haag zijn we met deze despotische bestuurspraktijken toch écht te feliciteren...