Haagse ouderen fleuren op als ze swingen in het Danspaleis

Nieuws
Elke maand strijkt het Danspaleis neer in Amare aan het Spuiplein.
Elke maand strijkt het Danspaleis neer in Amare aan het Spuiplein. (Foto: MdV)

Mensen die al 30 jaar niet meer op de dansvloer hebben gestaan, maar binnen de kortste keren lopen te swingen. Dat is regelmatig te zien in het Danspaleis in Den Haag. Ouderen kunnen er met de voetjes van de vloer.

Door Magda de Vetten

Het Danspaleis is een rondreizend evenement. Elke maand strijkt het neer in Amare aan het Spuiplein. Maar ook in de stadsdelen kunnen ouderen rondzwieren. Dat kan in de ‘huiskamerpaleizen’. In de Loosduinse bibliotheek zijn afgelopen zomer drie van die kleinere dansevenementen gehouden. 

Joyce uit Waldeck is elke maand van de partij in Amare. “Dat komt door mijn broer Rinus. Die is fan van het Danspaleis en is daar helemaal van opgefleurd. Ik zei: dan ga ik een keertje met je mee. Zelf vind ik het ook gezellig. Het zijn allemaal aardige mensen. En het kost helemaal niets. Er lopen hier ook mensen langs die voor iets anders in het gebouw zijn. Vorige keer was er een groepje jongeren dat meedanste.” “Ik ben al tachtig keer naar het Danspaleis geweest”, vertelt broer Rinus. “Ik woon in Amsterdam maar ga met een klein groepje lui ook paleizen in andere steden af. In Den Haag ben ik opgegroeid en als kind stond ik al met mijn ouders te rock-’n-rollen. Het is gezellig in het Danspaleis. Je leert veel mensen kennen.” “Ik hou van dansen”, zegt Lida , zittend in een rolstoel. Ze is vandaag voor het eerst meegekomen met een groep ouderen van De Zonnebloem. “Als er gedanst wordt, ben ik blij. En de DJ is heel goed. Zeker weten dat ik hier de volgende keer weer ben.”

Ouderen vitaal houden en eenzaamheid verminderen

Ouderen vitaal houden. Dat is volgens Ellen de Boer van het Danspaleis het doel van de dansevenementen. “En het verminderen van eenzaamheid. Iedereen is welkom, ook als je niet van dansen houdt. Het maakt niet uit wie je bent, wat je bent en waar je voor staat. Voor kwetsbaardere groepen houden we huiskamerdanspaleizen. Die zijn kleinschaliger. Ze zijn er in Den Haag voor regenboogouderen, Chinezen en demente mensen. Als ze eenmaal verliefd zijn op het Danspaleis, komen ze naar de grote evenementen.”

Sfeermakers

“Vrijwilligers helpen mensen de stap te doen naar de dansvloer”, vervolgt Ellen. “We noemen hen sfeermakers. Ja, we kunnen er in Den Haag nog wel meer gebruiken. Het is heel vrijblijvend. Je plant in wanneer je kunt. En we organiseren trainingen en workshops. De jongste sfeermaker is 18 jaar, de oudste 87.”

Betere stemming

Een van de sfeermakers is Luisa. “Parkinson en Alzheimer kun je niet veranderen”, benadrukt ze, “maar je kunt wel zorgen dat mensen in een betere stemming komen. Ik respecteer het als iemand zegt: ik kan niet staan. Maar toch stáán ze op een gegeven moment. Fysiotherapeuten zijn verbaasd.” Luisa: “De rolstoel verdwijnt als ik dans met iemand in een rolstoel. Ik dans met de persóón. Ik ben dankbaar voor dit werk. Mensen worden er enorm blij van. Je ontmoet vaak fantastische mensen: zo mooi, zo sterk. Ik zou bijna de neiging hebben om dit elke dag te doen.”

‘Als ze danst, vergeet ze alles’

Marijke, schuifelend achter een rollator, is niet van de dansvloer af te slaan. “Ze is zo dement als een deur”, zegt haar dochter Sacha . “Maar dansen vindt ze fantastisch. Ze wil de directeur spreken om te zeggen hoe leuk het was. Mijn moeder loopt heel weinig, want ze heeft aan alle kanten artrose. Maar als ze danst, vergeet ze alles.”

www.hetdanspaleis.com