DEN HELDER - Even voorstellen: Cooper is een echte Engelse Cocker Spaniel, een reu met als geboortedatum 16-12-2013. Op een leeftijd van acht weken kwam hij in huis. De eigenaren hadden al ruime ervaring met het ras; hij was niet het eerste cockertje. Door verdrietige omstandigheden moest uiteindelijk de moeilijke beslissing gemaakt worden voor herplaatsing.
Gedrag
Er zit nog genoeg energie in deze oudere heer. Hij geniet volop van wandelingen en heeft best een eigen mening. Het principe ‘het leek eetbaar en nu is het van mij’ hoort echt bij Cooper. Dat had hij als pup al en het is nog steeds zijn levensmotto. Daar moet rekening mee worden gehouden, al is het ook een voordeel: zijn voermotivatie maakt hem goed trainbaar. Samenwerken gaat prima, mits er iets tegenover staat. Ook gebruikt hij met plezier zijn neus, niet vreemd voor een jachthondje. Lekker bezig zijn, geduld is niet zijn allersterkste kant en voldoende rust. Zo ziet Cooper het leven graag.
Medisch
Met de jaren zijn er wat aandachtspunten ontstaan. Cooper heeft een gevoeligheid in de lage rug; pijn kan leiden tot onaardig gedrag. Met dagelijks een pilletje Carporal blijft hij redelijk soepel in beweging. Zijn oortjes doen het wat minder goed en over zijn ogen ligt duidelijk een blauwe waas, veroorzaakt door staar. Zijn neus daarentegen werkt nog voortreffelijk!
Vachtverzorging en naar de trimmer, het kan allemaal en is ook nodig. Het is dan wel belangrijk om de regie te nemen - niet met harde hand, maar duidelijk: zo gaan we het doen. Recent is bij de dierenarts tandsteen verwijderd, zodat hij netjes geplaatst kan worden. In het verleden is hij geopereerd aan entropion, wat goed is hersteld.
Aandachtspunten
Zijn eetlust is een aandachtspuntje voor de wandelingen buitenshuis om te voorkomen dat er dingen naar binnengaan die niet voor consumptie geschikt zijn. Iets (on)eetbaars uit de bek halen levert een onaardig discussiepunt op. Luisteren? Eh tja. Los van de lijn is geen optie, vanwege het eetwerk, maar ook omdat het commando ‘hier’ geen actieve herinnering oproept. Cooper kan wel netjes zitten en met wat aanmoediging lukt gaan liggen ook.
Samen plaatsen bij kinderen is niet verstandig. De omgang met jongeren in de tienerleeftijd is altijd goed gegaan. Met katten in huis is hij niet echt bekend. Af en toe bij familie met een kat in huis, een onaardige kat, wijs koos Cooper voor de ‘ik doe niets’ methode. Andere honden, ach hij heeft er niet zoveel mee. Iets met hoi en doei. Alleen bepaalde stoere types, dan wil hij nog weleens zijn mening geven in de veronderstelling dat hij zelf nog jong en sterk is, oeps.
Wat voor thuis zoekt Cooper?
Een warm huishouden waar zijn goede kanten tot bloei komen en met zijn aandachtspuntjes moeiteloos rekening wordt gehouden. In het asiel vindt hij het lastig om de aandacht te moeten delen; hij is graag dicht bij zijn mensen. Met een rustige opbouw kan hij prima een poosje alleen thuis zijn. Gunt u hem de komende jaren het geluk van weer een eigen thuis?
Kom kennismaken. Er wordt gewerkt op afspraak. www.schuthok.nl.
Meer nieuws uit Den Helder?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie