Waarom kijkt een advocaat naar B&B Vol Liefde?

Ik moet iets bekennen. Mijn vrouw en ik zijn verslaafd. We kijken B&B Vol Liefde.
Niet gewoon een beetje, zoals de meeste mensen. Nee, wij kijken vooruit, wij ‘bingen’ de afleveringen. Afleveringen die de rest van Nederland pas dagen later ziet. Wij leven eigenlijk in een parallel universum waarin we voortdurend moeten oppassen niets te verklappen. Alsof we een uiterst urgente internationale crisis moeten volgen. “Nog eentje dan?” is bij ons inmiddels een gevaarlijke zin geworden.
Overdag ben ik advocaat. Mijn dagen bestaan uit aandeelhoudersruzies, faillissementen, contracten, kort gedingen en mensen die elkaar met grote stelligheid – juridisch keurig verpakt – het liefst door de gehaktmolen halen. Mensen die elkaar met kracht uitleggen waarom zíj gelijk hebben en de ander volledig onredelijk is.
Je zou dan toch denken dat ik ’s avonds behoefte heb aan een natuurdocumentaire of een reisprogramma over IJsland. Maar niets van dat. Ik kom thuis om precies hetzelfde te kijken. Alleen dan in een B&B in Frankrijk, Spanje of Bonaire. Geef ons een B&B-eigenaar die na vier minuten zegt: “Ik voel eigenlijk geen romantische klik.” Of een deelnemer die na een vlucht van twaalf uur ontdekt dat hij blijkbaar niet van honden, bergen, kamperen, stilte, wijn, vroeg opstaan én de gastheer houdt. En wij genieten.
Ik schaam me er eigenlijk niet eens voor.
Het fascinerende is dat B&B Vol Liefde eigenlijk één grote rechtszaak zonder rechter is, één grote juridische casus. Partijen hebben volstrekt verschillende verwachtingen, iedereen heeft een eigen waarheid. Niemand luistert echt. Bewijs ontbreekt. Getuigen spreken elkaar tegen. De communicatie is ronduit dramatisch en de conclusie staat meestal al vast voordat de eerste kop koffie is ingeschonken. En binnen twee dagen beroept iedereen zich op feiten waarvan de ander beweert dat ze nooit zijn gezegd.
Als advocaat herken ik het direct. Het verschil is alleen dat mijn cliënten daar meestal een paar ton of een onderneming mee op het spel zetten. Bij B&B Vol Liefde gaat het over de vraag wie de vaatwasser had moeten uitruimen. En tóch zit heel Nederland op het puntje van de bank. Misschien omdat we onszelf herkennen. En laten we eerlijk zijn: we denken allemaal dat wij het beter zouden doen, thuis hebben wij overal een mening over.
“Waarom zegt hij dat nou?”
“Waarom vraagt zij dat niet gewoon?”
“Man, gebruik je gezonde verstand.”
Wij lossen vanaf de bank moeiteloos alle relationele problemen van Nederland op. Met een bak chips op schoot. Totdat je zelf degene bent die tegenover een onbekende zit, in een vreemd land, met draaiende camera’s, een glas rosé en een producent die zegt: “Vertel nog eens wat je nu écht voelt.” Dan blijken we ineens allemaal Mike te zijn.
Over Mike gesproken.
Tijdens onze recente vakantie in Spanje zijn mijn vrouw en ik zelfs nog naar Altea gereden. Gewoon, om eens te kijken waar Mike en zijn ouders uithangen. Je kunt dat stalken noemen. Wij noemen het liever cultureel verantwoord televisie-erfgoed. Daar stonden we dan. Twee keurige volwassenen. Op zoek naar een barlocatie uit een datingprogramma. Mijn vrouw is zelfs met Monique op de foto gegaan. Op dat moment realiseerde ik me dat de diagnose ‘verslaafd’ misschien toch niet helemaal onterecht is.
Het mooie van het programma is misschien wel dat de problemen heerlijk overzichtelijk zijn. Geen oorlogen. Geen economische crisis. Geen belastingaangiftes. Geen aandeelhouders die elkaar via advocaten bestoken met brieven van twintig pagina’s. Gewoon iemand die vindt dat de ander “iets te aanwezig” is, of iemand die al na drie minuten concludeert dat hij “oprecht geen goed gevoel over de ander heeft”.
Wat een verademing.
En eerlijk is eerlijk: na een dag procederen is het soms heerlijk om een uur lang te kijken naar mensen die volledig vrijwillig precies dezelfde communicatiefouten maken als mijn cliënten. Alleen dan onder een Spaanse zon, met lavendel op de achtergrond en een glaasje wijn in de hand.
Misschien is dát wel de aantrekkingskracht van B&B Vol Liefde. We kijken niet omdat we hopen dat iedereen gelukkig wordt. We kijken omdat menselijke ongemakkelijkheid en kneuterigheid universeel is. We lachen erom. Maar stiekem herkennen we er ook iets van onszelf in. En dat maakt het programma misschien wel gevaarlijk goed.
Dus ja, ik ben advocaat. Ik lees ingewikkelde contracten, voer procedures en probeer dagelijks conflicten op te lossen. Maar zodra de avond valt, zit ik samen met mijn vrouw op de bank. Afleveringen vooruit te kijken. Genietend van problemen waar geen enkele rechter ooit een oplossing voor zal vinden.
En eerlijk gezegd: laat dat vooral zo blijven.
www.kroonletselservice.nl
072-3030460
info@kroonletselservice.nl






Meer nieuws uit Den Helder?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie