‘Vergeten’ Waardse Indiëganger Nico Klaver verdient plekje in herdenking

Gina organiseert samen met haar nicht Caren Does elk jaar de herdenking bij de Heilige Familiekerk in ’t Kruis, waarbij onder anderen hun familielid Jan geëerd wordt. Bij toeval is ontdekt dat er nóg een Heerhugowaarder sneuvelde in Nederlands-Indië. “Tot 2019 organiseerde de Stichting 4 en 5 mei Heerhugowaard elk jaar een colonne van legervoertuigen die de verschillende plekken aandeed waar de oorlogsslachtoffers herdacht worden. Ze stopten de laatste keer ook aan de Groenedijk en ik wist eigenlijk nooit waarom ze dat deden. Daar moet wel iets bijzonders aan de hand zijn geweest, dacht ik. Frank Brouwers, voorzitter van de Veteranenvereniging Dijk en Waard, wist me te vertellen dat daar een boerderij heeft gestaan waar mensen ondergedoken zaten. Die mensen zijn allemaal opgepakt. Omdat we er meer over wilden weten, hebben we navraag gedaan bij de Nederlandse Oorlogsgravenstichting. Daar staan alle gesneuvelden in Nederlands-Indië geregistreerd. Daar stond ineens de naam van Nico Klaver. Hij had niks met de boerderij aan de Groenedijk te maken, maar hij is wel een Heerhugowaards oorlogsslachtoffer dat nog niet in beeld was.”

Familiegeschiedenis

Nicolaas Gerardus Klaver kent een behoorlijk trieste familiegeschiedenis. Hij werd op 25 mei 1921 geboren in Heerhugowaard. Hij kwam uit een gezin van vier kinderen, maar werd op 7-jarige leeftijd uit huis geplaatst. Dat lot trof ook zijn broertjes en zusjes. “Nico belandde met zijn zus in een weeshuis in Alkmaar. Zijn moeder is later overleden. Waarom de kinderen niet thuis konden blijven wonen, daar kunnen we naar gissen. Was het armoede, of was er een andere reden waarom de ouders niet voor hun kinderen konden zorgen?” Als tiener nam Nico intern allerlei verschillende eenvoudige baantjes aan: als tuindersknecht, telegrambesteller en magazijnbediende. “Toen hij in de oorlogsjaren op het land aan het werk was, werd hij opgepakt en in Duitsland te werk gesteld. Tegen het einde van de oorlog is hij ontsnapt. Daarna heeft hij zich vrijwillig aangemeld bij het Korps Mariniers. In die hoedanigheid werd hij uitgezonden naar Nederlands-Indië. Op 30 april 1946 stond hij op een borstwering van zijn post in de sector Gedangan, ten zuiden van Soerabaja, toen hij door een vijandelijke kogel werd getroffen en op slag dood was. Nico Klaver ligt begraven op het Nederlands ereveld Kembang Kuning in Soerabaja, Indonesië, in vak/rij/nummer C98.”

Herdenking bij de Heilige Familiekerk in ‘t Kruis, vorig jaar, met rechts Gina van Dijk-Does. - (Foto: AG Heeremans Photography)

Stamboom

Het verhaal van Nico Klaver liet Gina niet los. “Ik vind het zo triest dat er al die jaren niemand is die naar hem getaald heeft. Wat heeft deze jongen voor een leven gehad? Daarom zijn we op zoek gegaan naar andere Klavers in Heerhugowaard, die wellicht familie van hem zijn en een bloemetje willen komen leggen bij de herdenking. Ze stuitten op Vincent Klaver, die geen familie is van Nico, maar wel een stamboom heeft van de drie grote Noord-Hollandse families Klaver: een komt uit de Noordkop, een uit Heerhugowaard en de derde uit Berkhout.” Het toeval wil dat Gina bij de eerste reünie van oorlogsveteranen die in het gemeentehuis in Heerhugowaard werd gehouden (voorheen was dat altijd in Langedijk), oog in oog stond met een ándere N.G. Klaver, die daar een erepenning in ontvangst mocht nemen. “Dat blijkt een oomzegger te zijn van de gesneuvelde Nico Klaver, een zoon van de zus waarmee hij in het weeshuis in Alkmaar zat. Hij is zelfs naar hem vernoemd, maar heeft hem verder nooit gekend. De bekende Nico Klaver uit Heerhugowaard is verre familie, maar hij wist niet af van het bestaan van de overleden Nico. Niemand lijkt van zijn bestaan af te weten. Ik kom zelf uit een groot gezin en kan me dat niet voorstellen. Zo triest.”

Herdenking

Om ervoor te zorgen dat Nico Klaver niet in vergetelheid raakt, wordt hij tijdens de 4 mei-herdenking bij de Heilige Familiekerk geëerd. “Ik mag wat vertellen over zijn leven, zodat hij niet vergeten wordt. Burgemeester Maarten Poorter en wethouder John Does zijn er bij aanwezig, en hopelijk nog velen met hen”, zegt Gina. De bijeenkomst begint om 14.00 uur. De Familieschool kan door omstandigheden dit jaar niet bij de herdenking aanwezig zijn, maar heeft wel uit eigen beweging een mooi bloemstuk bij de gedenkplaats gelegd. Kees Appel verzorgt ‘The Last Post’ en na de twee minuten stilte volgt het Wilhelmus. Daarna zullen nabestaanden van de slachtoffers kransen leggen en een woordje doen. Belangstellenden zijn van harte welkom.

PATRICIA SMAGGE