Langedijker Bruidspaar Willemsen-Schiphof al 65 jaar samen

Hannie Schiphof is 86 jaar geleden geboren in het Friese Franeker. ‘’Dat heeft niet lang geduurd. Door werkzaamheden van mijn vader verhuisden we naar Den Helder. Daar heb ik een groot deel van mijn jeugd doorgebracht. Naast school deed ik graag aan gymnastiek en had ik een klein baantje als hulp in de huishouding. Den Helder is een marinestad en al op jeugdige leeftijd, leerde ik mijn huidige man al kennen. Mijn ouders vonden het leuk om af en toe jonge dienstplichtige marinemensen thuis uit te nodigen en een van die gasten was Joop, de man waar ik nu al 65 jaar mee getrouwd ben. En eerlijk gezegd, het verveeld nog steeds niet. Het duurde even, maar ik begon Joop steeds leuker te vinden. Ik had interesse in hem (lacht), maar ik was nog veel te jong voor verkering. We schelen zeven jaar. Maar toen Joop uit dienst was hielden we contact. Op mijn achttiende verhuisde ik naar Velp, waar ik ging wonen en werken. Ik werkte als nanny in een gezin met twee kinderen en woonde heel dicht bij Joop. We fietsen samen wat af om elkaar te zien. Vooral in de weekenden. Het bleef bij verkering omdat ook toen al er een enorm tekort aan huizen was.’’

Vluchteling

Joop Willemsen (93) geboren en getogen in Arnhem. Hij werd geboren in 1932, acht jaar voor de oorlog. ‘’Die oorlog heb ik als kind volledig meegemaakt. Vooral 1944 weet ik nog als de dag van gisteren. We moesten de stad verlaten door de bombardementen en kwamen in Ede terecht. Alles ging lopend. We hadden weinig tot niets. Vooral de honger was verschrikkelijk. Als ik de beelden op televisie zie van al die vluchtelingen, dan denk ik ook meteen aan die vreselijke tocht van Arnhem naar Ede. Na de oorlog, ik was dertien jaar, ging ik naar de ambachtsschool. Ik wilde graag machine bankwerker worden. Toen ik mijn diploma had gehaald, kreeg ik meteen een baan bij AKU en kreeg ook vervolgcursussen. Toen wij 65 jaar geleden trouwden, solliciteerde ik bij een bedrijf in Gorinchem. Een baan en een huis. Het kon niet mooier. In dit huis hebben we vijftig jaar gewoond. We kregen drie kinderen, zes kleinkinderen en een achterkleinkind. Ik stopte met werken op mijn 59ste en tien jaar geleden verhuisden we naar het Broekerplein waar we heel tevreden zijn.’’ 

In beweging blijven

Joop rijdt nog steeds auto en heeft een volkstuin. ‘’Daar wilde ik mee stoppen, maar de kinderen adviseerden om de volkstuin aan te houden en ze komen regelmatig langs om te helpen. Verder breng ik voor het Museum Broeker Veiling elk kwartaal het boekje de Grote Klok bij de mensen langs. In beweging blijven en leuke dingen doen dat is belangrijk.’’

Eigen onderneming

Naast de opvoeding van de kinderen was Hannie in het Langedijkse behoorlijk actief. Zij was 25 jaar vrijwilliger bij de Zonnebloem en werd daarvoor ook geridderd en heeft jarenlang een eigen onderneming gehad.

Hannie: “’t Winkeltje. Dat heb ik met veel plezier gedaan. Alles voor de handenarbeid en ik verkocht onder andere kralen. Heel veel kralen. Kilo’s mooie bloedkoralen. Ik stond ook veel op markten in de omgeving. Ik was alleen ‘s middags open omdat ik in de ochtenden andere werkzaamheden had. Op de lagere school de Kloet. Daar begeleidde ik jonge Marokkanen. In de afgelopen 65 jaar hebben we heel gereisd en veel van de wereld gezien. Nu niet meer. Ik ben wel blij dat Joop nog auto kan rijden. Onze kinderen en kleinkinderen wonen allemaal ver. Gelukkig is komende zondag iedereen aanwezig dus dat wordt genieten.’’

Door Ruud de Waard