Kunstenaar Ronald ziet creativiteit als eerste levensbehoefte

Door Wesley Dekker

Halverwege de negentiende eeuw probeerde een groep jonge kunstenaars een voorbijgaand moment vast te leggen op het doek. Lichteffecten en de werking van kleur stonden voor schilders als Claude Monet en Pierre-Auguste Renoir centraal. De academische principes aan de kant gezet, meer ruimte voor impressie. Die impressionistische invloed is ook te zien in het werk van Ronald Roelfsema. “Waarom hebben we dit gesprek eigenlijk?”, vraagt hij plotseling. De directe aanleiding is de expositie in de binnenstad van Purmerend. De afgelopen weken was zijn werk te bewonderen in de etalage van de VVV Museumwinkel. “Het is altijd speciaal om mijn werk te laten zien, maar ik heb de afgelopen jaren wel al meerdere exposities gehad. Dat moet ik wel eerlijk zeggen.”

Tekst gaat verder onder de afbeelding

Het werk van Roelfsema blijft niet onopgemerkt. - aangeleverd

Talenten

Roelfsema is een man met verschillende talenten. Ontwerpen, tekenen, schilderen en niet te vergeten het sleutelen aan een zelfgebouwde auto. Hij draait zijn hand er niet voor om. “Ik zie mezelf niet als een kunstenaar, maar meer als een creatieveling. Als ik iets wil weten, dan zorg ik ervoor dat ik het weet. Focussen op wat je nog niet kan en dan beter worden.” 

‘Als ik iets wil weten, dan zorg ik ervoor dat ik het weet’

Voor de jonge Roelfsema was het een uitdaging om te focussen, maar dat gaat nu beter. Hij verdiept zich in de materie en gaat niet meer echt van de hak op de tak. Met een kwast in de hand loopt hij naar een schilderij. Als een horlogemaker zet Roelfsema een aantal kleine puntjes op het doek. “Ik ben technisch tekenaar van beroep en vond mijn vrijheid toen ik avondlessen volgde aan de Gerrit Rietveld Academie. Ik legde mijn ziel en zaligheid in bouwtekeningen om er een kunstwerkje van te maken. De academie werd een nieuwe uitlaatklep voor mijn creativiteit. Tekenen en schilderen zijn voor mij bijna een eerste levensbehoefte.” De lach is bij Roelfsema altijd dichtbij: “Ik heb leuke reacties gehad op de tentoonstelling in Purmerend, maar het is niet zo dat mensen gillend van enthousiasme zijn. Voor mij is het al een mooie overwinning dat ik in the picture sta. Dat zou ik vroeger nooit zo doen.”

Tekst gaat verder onder de foto

De lach is altijd dichtbij. - Evert Ruis

Tennisleraar

Zijn creatieve pad liep niet direct naar de schilderkunst en had ook zeker de nodige aftakkingen. Roelfsema wilde in zijn vrije tijd tennisleraar worden en volgde een opleiding. Ook werd het idee om een eigen auto te bouwen verwezenlijkt. Hoogtepunt was een rondrit in Europa in 2008. Daarbij werden duizenden euro’s opgehaald voor het goede doel. “Aan de ene kant is het misschien wel bijzonder voor veel mensen, maar ik weeg er niet zo zwaar aan. Je hebt een idee, denkt daarover na en gaat aan de slag. Uiteindelijk ben ik jaren tennisleraar geweest en met de auto heb ik ook plezier gehad.” Hij moet lachen. “Ik vroeg aan een bevriende automonteur of ik ‘s avonds gebruik mocht maken van zijn werkplaats. Als ik klaar was zou ik de sleutel door de brievenbus doen. De volgende ochtend was ik nog bezig.”

VVV Kunst in de etalage

Onder het motto van ‘Kunst in de etalage’ waren verschillende werken van Roelfsema te zien. Eén daarvan een stadsgezicht van Purmerend. Of hij tevreden is met dit werk? “Nou, ik zie de laatste tijd wel de kwaliteit in mijn werk, maar ik ben niet zo tevreden hoor.” Dit jaar was Roelfsema één van de genomineerden voor De Nederlandse Portretprijs. “Ik denk vaak dat ik beter zou kunnen zijn als ik me wat drukker maak over wat ik doe. Maar ja, ik moet ook positief zijn over de kansen die ik krijg. Het leven is me te lief.”

Lees ook

Impressionistische schilderijen van Ronald Roelfsema bij VVV Purmerend