Na vijftig jaar valt het doek voor Cultureel Centrum De Triangel: ‘we kijken terug op een prachtige tijd’

De oorsprong van De Triangel voert terug naar de jaren zeventig. Destijds verkeerde de kerk in slechte staat. “Er was zelfs al een sloopvergunning aangevraagd”, benadrukt Tjalling. “De kerk lekte, was verrot dus er moest echt iets gebeuren.” Uiteindelijk werd besloten om het historische gebouw te restaureren om de karakteristieke uitstraling te behouden.

Voor iedereen

Na die restauratie ontstond het idee voor een cultureel centrum dat niet alleen bedoeld was voor kerkelijke en religieuze activiteiten, maar juist voor iedereen in Venhuizen. “Het moest een maatschappelijke functie krijgen voor rooms-katholieken, protestants-christelijken én niet-kerkelijke inwoners. Iedereen moest zich welkom voelen.” In 1975 werd Cultureel Centrum De Triangel officieel opgericht.

Buitenlandse dansgroepen

Door de jaren heen wist De Triangel opvallende artiesten en gezelschappen naar Venhuizen te halen. “Eén van onze bestuursleden had contacten met organisatoren van buitenlandse dansgroepen”, legt Tjalling uit. “Als er Russische, Georgische of Aziatische dansers naar Nederland kwamen, konden wij regelen dat ze eerst bij ons optraden. Soms stonden ze hier zelfs eerder dan op de grote podia elders in het land.” Die optredens maakten destijds veel indruk. “We riepen dan: ‘De Russen komen naar Venhuizen’, dit was nog vóór de val van het IJzeren Gordijn en de Berlijnse Muur in 1989. Dat we zoiets konden organiseren was echt bijzonder voor zo’n klein dorp.”

Vaste plek van het Driebankoor

Naast internationale optredens bleef lokaal talent altijd belangrijk. Zo waren de concerten van het Driebankoor jarenlang een vaste traditie. “Twee keer per jaar geven zij een concert, meestal rond kerst en in het voorjaar. Die concerten blijven gelukkig bestaan, ook als De Triangel stopt. De kerk blijft hun thuisbasis.”

Samenwerking met scholen

In de latere jaren verschoof de aandacht steeds meer naar concerten en kunstexposities. Vooral de samenwerking met scholen leverde mooie herinneringen op. “Twee keer per jaar organiseerden we exposities en nodigden we scholen uit de omgeving uit om langs te komen. Kinderen maakten op een speelse manier kennis met kunst en gingen ook zelf creatief aan de slag.” Dat project groeide uit tot een geliefde traditie. “De kinderen maakten werkstukken en daar werden zelfs juryrapporten van gemaakt. Vaak kwamen de ouders in het weekend kijken naar wat hun kinderen hadden gemaakt. Dat hebben we meer dan twintig jaar georganiseerd en dat is echt één van onze mooiste herinneringen.”

Kwaliteit boven kwantiteit

Volgens het bestuur draaide De Triangel nooit om grote aantallen bezoekers, maar vooral om betrokkenheid. “We wilden lokale kunstenaars en artiesten een podium geven. Het ging ons meer om kwaliteit dan om kwantiteit.”

De brand van 2003

Een ingrijpende gebeurtenis in de geschiedenis van De Triangel was de grote brand in november 2003. “De ketels van de centrale verwarming vlogen in brand. Toen het vuur eenmaal door het dak heen kwam, was het eigenlijk direct afgelopen.” Vrijwel het hele interieur ging verloren. “Alleen de omlijstende muren bleven overeind staan. De kerkklok was naar beneden gevallen en bleef ondersteboven hangen op een openstaande deur. Die klok hing vol bluswater. Dat beeld vergeten we nooit meer.” Tijdens de herbouw werd met de activiteiten tijdelijk uitgeweken naar Oosterleek. “Daar zijn we ontzettend gastvrij ontvangen, waardoor we toch door konden gaan met onze activiteiten.” In 2005 werd de kerk heropend, maar het bestuur merkte daarna wel veranderingen. “De belangstelling liep langzaam terug. Misschien doordat we twee jaar dicht waren geweest. Toch zijn we altijd met volle moed doorgegaan.”

Besluit om te stoppen

De beslissing om te stoppen kwam niet plotseling. Volgens het bestuur werd daar de afgelopen jaren steeds vaker over gesproken. “Ongeveer twee à drie jaar geleden begonnen we voorzichtig te overleggen of het misschien tijd werd om ermee te stoppen. Het organiseren van alles kost veel werk en meerdere bestuursleden hebben inmiddels een respectabele leeftijd bereikt.” In 2025 werd uiteindelijk de knoop doorgehakt. “Samen hebben we besloten om per juni 2026 definitief te stoppen.”

Laatste concert

Het laatste concert van ZUSS op zondag 7 juni om 15.00 uur voelt als een passend afscheid voor het bestuur. “Zij spelen nummers uit de jaren zeventig tot nu”, benadrukt Tjalling. “Muziek uit de periode waarin wij als De Triangel hebben bestaan. Dat maakt het heel symbolisch.” Tijdens het afscheidsconcert worden ook tientallen oude posters uit het archief opgehangen. “Op die manier kunnen we nog één keer samen herinneringen ophalen met iedereen die aanwezig is.” Toegang tot het concert bedraagt 15- euro per persoon. Voor vrienden van De Triangel is het gratis entree. Ga voor meer informatie naar de website: www.triangel-venhuizen.nl.

‘Aan al het mooie komt een eind’

Het bestuur uit haar dankbaarheid naar alle trouwe bezoekers en donateurs die hen altijd hebben gesteund. “We hebben dit al die jaren met liefde gedaan.” De verbinding binnen het bestuur speelde daarin een belangrijke rol. “We hebben altijd prettig samengewerkt, anders houd je het nooit zo lang vol. Ook onze partners waren nauw betrokken en hielpen waar nodig mee.” Toch overheerst vooral trots. “Wat overblijft zijn vijf decennia aan prachtige herinneringen. Natuurlijk gaan we De Triangel missen, maar aan al het mooie komt een eind.”