Gratis ‘gluren’ wordt steeds populairder

Nieuws
Cabaratier Sabine Jansen: “Als je drie keer cabaret wilt zien, moet je twee keer bij mij zijn.”
Cabaratier Sabine Jansen: “Als je drie keer cabaret wilt zien, moet je twee keer bij mij zijn.” (Foto: Willem Brand)

HAARLEM - “Als je drie keer cabaret wilt zien, moet je twee keer bij mij zijn,” grapte Sabine Jansen in een huiskamer in de Zwaardstraat. Want er was in de overige 113 huiskamers, had ze gezien, slechts een collega-cabaretier. De overgrote meerderheid van de artiesten liet zingend van zich horen. Muziek is verreweg het voornaamste vehikel tijdens het gratis festival.

Door Willem Brand

Hoewel ook Sabine gebruikte als start van haar klimaatshow een liedje. Toen ze tien was, schrok zij zich een hoedje toen ze Kate Bush hoorde zingen dat de brandstof in de wereld op raakte. Maar Kate zong niet “We are running out of fuel”, maar “We are running up the hill.”

Uitleg over warmtepomp

Eigenlijk had Sabine het stiekem over het grootste dilemma op Aarde: de toekomst van de mensheid. Het begon met een uitleg over hoe een warmtepomp werkt. De familieopstelling, iets uit de psychotherapie, was een vondst. Sabine vroeg wie van de aanwezigen een huis, een gasketel, een warmtepomp of een warmtenet wilde ‘zijn’. Die kregen een bord met een tekening in handen. De vrouw die ‘elektra’ was, zei bij het vragenrondje: ‘Jullie hebben mij altijd nodig’. Sabine’s volgende afslag was haar groene outfit. Na tien keer Rataplan bezocht te hebben bestelde ze die groene blouse toch maar op internet. Zorgen om de toekomst kreeg de overhand bij het hoofdstuk ‘kinderen’ die liever TikTokken dan een vak leren. Een winterpeen schillend sloot Sabine af met: ‘Laat ze asjeblieft een beroep kiezen waarbij je iets maakt!’. 

Eindeloos als de zee

Op de vijfde verdieping in het Hof van Leijh speelde Eva Nagel een indrukwekkende solo die geïnspireerd is op haar zus die 22 jaar geleden uit het leven stapte. Het was een indringend testament over liefde en acceptatie die op Terschelling werd geboren en de titel ‘Tijd Zee’ meekreeg. Het draaide allemaal om de zeggingskracht van die twee woorden en dat wat ze in Eva losmaakten. Hoe mooi is het dat zij haar ervaring zingend, dansend en dichtend universeel maakt. “In de branding van ons bestaan is iets doodgegaan, niet dat het niet meer is”, was een zin die raakt aan het verlies en ‘zegt’ dat herinneringen voortleven. De dood is even eindeloos als de zee. En hoe mooi zou het zijn als ‘wij’ net als Eva durven opgaan in het moment, golf na golf.

Bekijk hieronder een impressie van Gluren bij de Buren in Haarlem van 023TVOnline:


Gabrielle Capella met haar band