Geraakt in de ziel door documentaire over Oekraïne

Nieuws
Oud-ambassadeur Ron Keller in Kiev en Moskou met op de achtergrond de poster van de documentaire
Oud-ambassadeur Ron Keller in Kiev en Moskou met op de achtergrond de poster van de documentaire (Foto: Willem Brand)

HAARLEM - In aanwezigheid van Ron Keller, Nederlands ambassadeur in Kiev (2005-2009) en Moskou (2009-2013), oud-ambassadeur internationale culturele samenwerking Jan Hoekema en een delegatie van de ambassade van Oekraïne ging zondag 25 februari de documentaire The Hardest Hour in Nederland in première in Filmkoepel Haarlem. Een aangrijpend verslag van het leven van alledag in oorlogstijd. 

Door Willem Brand

De vertoning was een samenwerking van de Filmkoepel en Haarlem4Ukraine twee jaar nadat Rusland Oekraïne binnenviel. Het land dat een speelbal is in een geopolitiek machtsspel en onze militaire en humanitaire hulp hard nodig heeft.

Slaapliedje

Het bijzondere van de documentaire is dat maker Alan Badoev en het team van TV Channel 1 + 1 Ukraine gefilmde fragmenten van mobiele telefoons heeft gebruikt. De oorlog komt zo in alle hevigheid binnen. De docu start twee jaar voor de oorlog met een homevideo van een gelukkig gezin. Dat gezin zien we aan het eind terug. Eerst zien we dat vader en moeder zich met hart en ziel inzetten om een natuurgebied in hun land met hulp van vrijwilligers te ontdoen van een ongelofelijke hoeveelheid zwerfafval. Twee positivo’s met jonge kinderen die het goede met de wereld voor hebben. Dan zien we hoe de vader aan zijn zoontje vraagt om een slaapliedje voor hem te zingen. Hij heeft gekozen om het land te dienen. Dat loopt niet goed af. De laatste beelden zijn van een Portugees strand met de stem van de vrouw die zegt dat het pijn doet om stelletjes te zien wandelen. Daarna zegt ze strijdbaar te blijven voor haar kinderen en haar overleden man. 

Onverzettelijkheid

Na afloop vertelt Ulyana Loginova, coördinator van Haarlem4Ukraine, dat er een vriendin van het getroffen gezin in de zaal zat. Zij was niet de enige die het niet droog hield. De beelden raken je voortdurend hard in je ziel. Je zit als kijker ook zo dicht op de huid. Als de oorlog uitbreekt zien we wanhoop, maar allengs verandert de houding in onverzettelijkheid. In het bezette Cherson zien we dankzij een fotografe honderden mensen op straat hun liefde voor hun land scanderen en de Russische soldaten persoonlijk aanspreken. “Kom je ons bevrijden door je geweer op ons te richten?” Je zit op het puntje van je stoel als een groepje soldaten op de Oekraïense steppe de aftocht blaast en ze voortdurend worden beschoten. Een soldaat raakt gewond, maar moet verder. Je volgt een man die in een gebied waar zwaar gevochten wordt ouderen uit hun kapotgeschoten huizen haalt. Sommige ouderen weigeren om mee te gaan en zeggen liever te willen sterven op de plek waar ze geboren en getogen zijn.

The Hardest Hour is een rollercoaster van emoties, die je twee uur in de ban houdt. Haarlem4Ukraine gaat proberen meer voorstellingen te organiseren. Die van zondag was uitverkocht.

Scène uit The Hardest Hour