Buitenbad De Houtvaart weer open, maar nog te koud om te zwemmen

Door Willem Brand

De Vrienden van de Houtvaart verzorgen zeven dagen per week van 07.00 tot 10.00 uur de vriendenuren. Paul Platt: “Dagelijks komen er ’s morgens meer dan honderd vrienden om baantjes te trekken en na afloop blijven de meesten koffie of thee drinken. Er zijn dan acht vrijwilligers in twee shifts – van 07.00 tot 08.30 uur en van 8.30 tot 10.00 uur - toezicht houden. De twee bij het bad hebben de vaardigheden voor EHBO en reddend zwemmen. De andere twee verzorgen de koffie en houden bij de ingang een oogje in het zeil.”

Paul is vier jaar voor zijn pensioen gaan zwemmen, dat was veertien jaar terug. Hij zwemt driemaal per week. Veel van de vrienden zwemmen elke dag zoals Hanneke (73) en Freddie (75). Beiden doen dat al zo’n vijfentwintig jaar. Freddie: “Ik lig er meestal een uur in. Als ik er niet ben, voel ik me schuldig.” Anneke: “Ik ben eraan verslaafd en kom ook op zaterdag bij het naaktzwemmen en op zondag bij het aqua joggen.”

Lief en leed

De naam ‘vriendenuren’ dekt volledig de lading. Hanneke: “Soms zegt iemand tijdens de koffie: Ik ga naar de film vandaag en dan gaat er vaak een hele bubs mee. Veel mensen hebben een Cineville pas.” Er wordt door de vrienden door het zwemseizoen heen van alles georganiseerd. Zo is er op Hemelvaartsdag vanaf 05.00 uur het bij het dauw zwemmen en is er elke maand ‘volle maan zwemmen’. Freddie: “Dat is vanaf 21.00 uur en dan neemt iedereen lekkere hapjes mee.” De krant krijgt van Hans Bakker, het ‘geheugen’ van de Houtvaart-vrienden, een rondleiding. “Er is in 1991 actiegevoerd om het bad te behouden en ook rond 2000 werd het nog een keer spannend. We hadden de mazzel dat het bad, dat als enige in Nederland boven het maaiveld ligt, in 1999 een rijksmonument is geworden. Het bad is in 1927 gebouwd voor de Olympische Spelen van 1928 in Amsterdam. Hier mochten de Olympiërs waaronder de Japanse ploeg en Johnny ‘Tarzan’ Weismüller oefenen.”

In 1927 zwommen mannen en vrouwen gescheiden. Die opvattingen vind je nog steeds in de bouw terug, zo zijn de deuren van de vrouwenhokjes langer - tegen het inkijken - dan die van de mannen. Bakker: “In het hoofdgebouw dat de vorm heeft van een kubus, had je ook twee ingangen, voor mannen en vrouwen. De kubus was vroeger trouwens het waterreservoir. De kubistische vorm zie je overigens overal in het ontwerp terug, ook in de deuren. De balustrades bij het bad zijn ook origineel, die vonden ze in 2004 terug op de daken van de badhokjes.”