Haarlemse mevrouw De With nog één keer naar huis dankzij WensenAmbulance
HAARLEM - Vier maanden geleden verruilde mevrouw De With haar vertrouwde appartement in Haarlem voor een kamer in een verzorgingstehuis. Ze is 96 jaar oud, maar tot voor kort leidde ze een leven dat getuigde van een indrukwekkende zelfstandigheid. Tot haar 95e stapte ze nog zelf achter het stuur van haar auto. Nu is die wereld kleiner geworden. Eén wens bleef overeind: nog één keer terug naar huis. Nog één keer door haar eigen buurt, langs plekken vol herinneringen.
Op de afgesproken ochtend stonden André en Henny van de WensenAmbulance Noord-Holland voor haar klaar. Mevrouw was er helemaal klaar voor. Op haar kamer zat een pientere dame ons al op te wachten, alert en met een verwachtingsvolle blik. Voorzichtig hielpen we haar op de brancard en begonnen aan de reis richting Haarlem.
Vol emotie
Het ritje duurde nog geen half uur, maar onderweg kwam er veel boven. Mevrouw herkende straten, bochten en gebouwen. Praten kostte haar zichtbaar moeite, maar haar geest was scherp. Met een ondeugende vastberadenheid maakte ze duidelijk dat André volgens haar een enorme omweg reed. Ze wist zelf nog een veel kortere route binnendoor. André glimlachte, bleef eigenwijs en volgde toch maar gewoon de navigatie van de ambulance.
Herinneringen
Bij aankomst bij haar appartement stapten we over op de rolstoel en gingen samen naar binnen. Er was geen haast. Met hulp van een goede vriendin en de praktijkondersteuner van haar laatste huisarts werden alle kamers bezocht. Elke ruimte ademde herinneringen. Hier en daar werden kleine, persoonlijke spulletjes ingepakt, tastbare stukjes van een leven dat hier zo lang had plaatsgevonden.
Vermoeid
Na ruim twee uur werd de vermoeidheid voelbaar. Mevrouw gaf aan dat het mooi was geweest. Nog één keer liet ze haar blik door de kamer gaan, alsof ze alles zorgvuldig wilde opslaan. Daarna reden we rustig terug naar het verzorgingstehuis. Onderweg zorgden de vertrouwde omgeving en de herbeleefde herinneringen voor een zichtbaar blije mevrouw, die nog even in haar zo dierbare wereld had mogen zijn.
Mascotte Brammetje
Dankbaar namen we afscheid. In haar armen hield ze mascotte Brammetje stevig vast, alsof ook hij een stukje van deze bijzondere reis met haar mee mocht dragen. Een klein gebaar, een grote betekenis. Soms is thuiskomen nog één keer genoeg.
Dit bericht is ook gedeeld via ons WhatsApp-kanaal van Haarlem. Ook razendsnel het laatste nieuws in je app? Volg het Rodi-kanaal nu (anoniem) via deze link!
Meer nieuws uit Haarlem?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie