Van Libanon tot Witte Kerk Heiloo

Door Arjan Hoogvorst

De aimabele artiest heeft Heiligdom Onze Lieve Vrouw ter Nood voorgesteld als plek voor het gesprek, wat met het prachtige voorjaarsweer een schot in de roos blijkt. De 71 lentes tellende Afif Hage komt met een gelukzalige glimlach op het gezicht aanlopen, nabij de Genadekapel. Alles en iedereen leeft op, daar in de haast feeërieke setting van het fraaie stukje Heiloo dat het Heiligdom vormt. Bezoekers raken er verstild, staan even stil bij de sereniteit die er heerst. Het terras bij de uitspanning biedt gelegenheid om even rustig te praten.

TU Delft

De achternaam Hage lijkt niet zo Libanees te klinken, maar is dat wel degelijk. “Geboren en opgegroeid in een katholiek bergdorp dat door de burgeroorlog in 1975 in de as werd gelegd, ben ik datzelfde jaar Libanon ontvlucht”, legt Afif uit. “Als begintwintiger belandde ik na aankomst in Nederland op een Jezuïetenklooster in Nijmegen, waar ik met hele dagen studeren in een dag of acht de Nederlandse taal leerde. Dat was nodig om mij hier te redden en te kunnen worden toegelaten tot de TU Delft.”

Dat lukte zowaar. Afif volgde de studie civiele techniek, wat in die tijd nog weg- en waterbouw werd genoemd. Na zijn afronding van de studie ging Afif aan de slag als ingenieur. “Zodoende ben ik nooit meer weggegaan uit Nederland. Er viel ook niet veel te kiezen…”

Balans

Afif zingt al zolang als hij zich kan herinneren. “Als kind zong ik al op school en in diverse koren. Ook bleef ik thuis maar vragen om een gitaar, die ik op m’n twaalfde dan ook kreeg. Zowel de theorie als techniek heb ik me vervolgens zelfstandig eigen gemaakt, door met de nodige discipline er hard op te studeren.”

De autodidacte muzikant heeft altijd naast zijn vaste baan gezongen, zichzelf begeleidend met gitaar. “Dat heeft mijn leven gered. Met dagelijks muziekmaken heb ik altijd balans weten te vinden, tot op de dag van vandaag.”

Zonder planning

Afif heeft nooit actief andere muzikanten opgezocht, al waren er wel enkele samenwerkingen met onder meer een drummer en bassist. “Dat ging vaak vanzelf, omdat onze paden elkaar kruisten. Maar voor samenspelen was meestal nauwelijks gelegenheid, omdat ik altijd druk was met mijn studie, werk en gezin. Alles qua optreden is bij mij altijd zonder bewuste planning verlopen, omdat het zo voor mij nou eenmaal het fijnst voelt. Dingen vallen samen, ontstaan haast vanzelf…”

Jaren zestig

De Heilooër troubadour heeft wel enkele eigen liedjes op het repertoire staan, maar vertolkt voornamelijk werk van anderen. Zo brengt hij eigen bewerkingen van onder meer Beatles, Stones, CCR, Pink Floyd en Cohen. “Veel daarvan hoorde ik vroeger thuis bij mijn ouders, ook bijvoorbeeld Elvis en Nat King Cole. Als tiener vond ik dat allemaal zeer indrukwekkend, net als Woodstock. Dus de jaren zestig zijn uiteraard mijn voornaamste basis.”

Afif heeft in de loop der jaren op allerlei bijzondere locaties mogen optreden. Tegenwoordig speelt hij elke vrijdag drie uur lang voor een organisatie in de geestelijke gezondheidszorg. Verder ziet hij wel wat op zijn pad komt.

“Sowieso speel ik dagelijks thuis. Dat heb ik nodig, anders stort ik in.”

Met liefde

Een levenskunstenaar met een bijzonder levensverhaal, waarvan hij tijdens het gesprek een tipje van de sluier heeft gelicht. Een authentieke artiest, bij wie alles behoorlijk intens binnenkomt. “Die vertolkingen van anderen zijn elke keer weer anders, net hoe de sfeer is en hoe ik het zelf voel. Of er nou veel of weinig publiek is, telkens geef ik mijn ziel en zaligheid om mensen de liedjes met liefde voor te schotelen. Centraal staat bij mij altijd liefde, spiritualiteit… noem het maar mysterie.”

Dylan

Afif speelt woensdag 28 mei een uurlang nummers van Bob Dylan, uiteraard klinkend hoe die middag de stemming is. Bij te wonen in de Witte Kerk in Heiloo, van 12 tot 13 uur. Kijk voor de volledige agenda op www.wittekerk-heiloo.nl.