Een Poesiealbum van de Sint
5 december 1966 – Er was eens een meisje zo vrij zij bood aan haar vriendinnenrij het poesiealbum aan dat zij als 7-jarig kind gekregen had van de goede Sint. Broer Wim van 10 schreef al ras zijn wens, Pfff, wat een wijsneus, dit jongmens. Hij wenste een ventje voor zijn zus, een die zou blijven, ook na de eerste kus.
Buurmeisje Elsbeth pakte haar pen en rijmde over het maantje in de nacht dat lacht, zo rein en zacht. Waarop ’t meisje bedacht: Niet nu. Misschien later als ik groot ben,
Tineke pende in blauw. Janneke zat op vaders wagen, tussen kool en tussen biet. ‘Alles is te koop’, zei vader maar onze Janneke krijg je niet.
Oma rijmde een wijze les. Een paar open Oogen een hartje van goud. Een zuiver Geweten zorg dat je het houdt.
Ook Opa deed mee. Lenig smart of droog een traan, breng een ieder Zegen aan. Doe een woord van Liefde hooren en uw dag is niet verloren.
Juni 1969 – Oh, wat een pech. Jannekes poesiealbum was weg. Overal gezocht, niet gevonden. Niets heelde de geslagen wonden.
November 2025 – Co Verbruggen verstelde Janneke met zijn daad. Hij vond en bracht na 56 jaar haar poesiealbum terug.
Is er een moraal bij dit verhaal? Koester je poesiealbum en mysteries in het leven, Sinterklaas het meest van allemaal.
Anita Blijdorp.
Meer nieuws uit Hollands Kroon?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie