‘Leuke meiden’: 60 jaar huwelijk van Ton en Grettie Wijhe
DEN OEVER – Het is een gure dag, net als 60 jaar geleden, maar de warmte van de liefde tussen Ton Wijhe (82) en Grettie Bruinsma (80) doorstaat alle seizoenen. Wat begon met een onverwachte ontmoeting groeide uit tot een leven vol gedeelde momenten, en nu vieren ze hun diamanten huwelijk met dankbaarheid en een glimlach.
Door: Sandra Ooms
“Het begon allemaal met een kanariepiet,” vertelt Grettie met een glimlach. Ze woonde in Makkum, Ton in Zwolle. “Ik ging met een vriendin naar Zwolle om een stille kanarie te ruilen. Toen we daar liepen, zei Ton: ‘Leuke meiden!’ We keken allebei om, en niet veel later zaten we samen in een café.” Het afscheid die dag was bijzonder: “ Ton vroeg: ‘Mag ik je kussen?’ En dat deed hij.”
Brieven en brommers
Wat begon met een toevallige ontmoeting, groeide uit tot een blijvende liefde. Eerst via brieven, later in persoon. “Hij kwam vaak op de brommer naar Makkum,” herinnert Grettie zich. “Heel wat kilometers werden afgelegd.” Na hun huwelijk vestigden ze zich in Den Oever, waar ze sinds 1965 wonen. Ton werkte jarenlang als sluismeester op de Stevinsluizen, terwijl Grettie tandartsassistente was. Samen kregen ze twee kinderen, die op hun beurt voor een uitgebreid nageslacht zorgden: vijf kleinkinderen en acht achterkleinkinderen. “Je kunt niet rijker worden,” zeggen ze beiden in koor.
De sleutel tot een lang huwelijk
“Geven en nemen,” benadrukken ze. Ton voegt daar met een brede grijns aan toe: “De man moet het meeste nemen én geven!” Dat zorgt voor een lachsalvo. Toch is niet alles vanzelf gegaan. Eind mei kreeg Ton een hersenbloeding, gevolgd door een epileptische aanval. “Je leven verandert in één seconde,” zegt hij. “Je krijgt beperkingen, maar je vecht door. We blijven positief en genieten van de kleine dingen.” Grettie vult aan: “Het heeft onze band juist sterker gemaakt.”
Dankbaar
Ondanks de uitdagingen blijft Grettie zich inzetten voor anderen. “We hebben nieuwe buren uit Syrië gekregen,” vertelt ze. “Ze zijn zo dankbaar dat we contact met hen zoeken. Helemaal omdat hun familie nog in het onrustige Syrië woont.”
Een groot feest zit er vanwege Ton’s gezondheid niet in, maar met Kerstmis gaat de familie samen uit eten. “Stapsgewijs vieren we dit heuglijke feit met vrienden en kennissen.” De toekomst zien ze met vertrouwen tegemoet. “We hopen nog lang te genieten van de AOW,” grappen ze. “En als het zo uitkomt, verhuizen we naar het verzorgingshuis in Enkhuizen, waar we al staan ingeschreven. Ton blijft een man die overal de lol van inziet. “We genieten nog volop,” besluiten ze stralend.
Foto Pers Bureau Dasbach
Meer nieuws uit Hollands Kroon?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie