‘Playmobil-politie? Dan ken je ons slecht’

Door: Sandra Ooms

Van kinderdroom naar uniform

Naomi wist als kind al dat ze iets met handhaving wilde doen. “Ik wilde politie te paard worden, dat leek me geweldig. Mijn vader werkt bij de douane, dat vond ik interessant, en mijn doel was om daar ook te gaan werken. Tijdens mijn opleiding ‘Handhaving, Toezicht en Veiligheid’ liep ik stage bij de boa’s. Toen wist ik: dit is wat ik wil.” Inmiddels werkt ze vijf jaar met veel plezier bij de gemeente Hollands Kroon . Het hoofdkantoor zit aan de Medemblikkerweg in Wieringerwerf. Het pand is van de brandweer en de gemeente naast politie en ambulance. “We starten en eindigen daar elke dag, ook gebruiken we deze locatie voor onze overleggen met interne en externe partij. Daarna gaan we op pad.” 

“Mijn vader is natuurlijk extra trots, omdat hij zelf douanier is. Familie en vrienden weten dat dit werk niet voor iedereen is weggelegd. Dat maakt hen, en mij, trots.”

Het beeld van de boa is volgens Naomi vaak onterecht negatief. “We horen van alles: ‘playmobil-politie’, ‘afgekeurde politieagent’, ‘daar gaat ons belastinggeld’, ‘nietsnutten’, ‘geen opleiding gehad zeker?’, ‘smurf’ omdat we in blauw lopen, ‘wannabee-agent’, of zelfs ‘je bent zeker vroeger gepest op school, dat je dit doet’. Veel mensen denken dat je bent afgekeurd bij de politie en daarom maar boa bent geworden. Dat wordt ons ook echt gevraagd of dat zo is. Dat is bizar,” lacht ze. “Ze hebben geen idee.”

“Je moet bedenken dat mensen niet tegen mij praten, maar tegen het uniform. Als ik in gewone kleding loop, zeggen ze niets. Als je dat niet los kunt zien, wordt het zwaar werk. Ze zijn je vaak een paar uur later alweer vergeten.”

Voor de leefbaarheid

Wat mensen volgens haar vaak vergeten, is dat boa’s werken aan de leefbaarheid van de gemeente. “We zorgen ervoor dat mensen prettig en veilig kunnen wonen. We doen zoveel meer dan alleen bonnen uitschrijven.” Gelukkig krijgt ze ook positieve reacties. “Wanneer iemand overlast meldt en we kunnen helpen, hoor je vaak: ‘fijn dat je hebt geholpen, ik kan weer veilig door de straat’. Dat is precies waar ik het voor doe.”

Succes met Hunted

Naast haar reguliere werk is Naomi jeugd-boa. In 2024 organiseerde ze samen met de politie en jongerenwerk Link het evenement Hunted Hollands Kroon in Anna Paulowna. Dat was een groot spel waarbij jongeren werden ‘opgejaagd’ door boa’s en politie, geïnspireerd op het tv-programma Hunted. “Binnen een dag zaten we vol, meer dan honderd aanmeldingen. We hebben er zeven maanden aan gewerkt. Al die blije gezichten, die connectie met jongeren - dit maakt me echt trots.”

Een dag op straat

Een gemiddelde werkdag begint met koffie en het doornemen van meldingen in de Fixi-app. “We werken in duo’s, in verschillende teams. We pakken meldingen op over onder andere: jeugdoverlast, afval, parkeren, dieren, burenruzies, geluid en telefoongebruik op de fiets. Met acht boa’s en een leidinggevende zijn we op pad. Soms wordt het spannend, daarom is het fijn dat we altijd met z’n tweeën zijn.”

Escalatie

Soms loopt een situatie uit de hand. “Een keer kwam de moeder van een man – die met zijn voertuig het zicht op het kruispunt blokkeerde – met een koekenpan naar buiten rennen. We zijn rustig gebleven en konden het sussen.” Een andere keer ging een jongeman er op zijn scooter vandoor. “Hij had geen helm op en geen kenteken. Toen we hem aanspraken, reed hij weg en begon ons te filmen. Hij riep lachend dat wij hem toch nooit konden pakken. Ambtshalve wist ik wie het was. De wijkagent kwam erbij, en samen zijn we naar hem toe gegaan. Hij flipte volledig en maakte slaande bewegingen. De politie moest ertussen komen. Gelukkig gebeurt dat niet dagelijks. Ik ben niet bang, ik blijf rustig en probeer altijd de-escalerend te werken. Anders maak je de situatie alleen maar erger.”

Geen bonnenmachine

Aan de lopende band boetes uitdelen? “Welnee,” zegt Naomi. “Sommige dagen nul, soms vijf. Alleen als het echt nodig is. We proberen altijd eerst in gesprek te gaan. Als iemand bereid is mee te werken, lossen we het gewoon normaal op. Alleen als iemand weigert te luisteren of al meerdere keren is gewaarschuwd, volgt er een bon.”

Mens achter het uniform

“Het contact met mensen is het leukste aan mijn werk. Mensen proberen te ondersteunen, vooral jongeren. Wat ik zelf minder leuk vind, maar natuurlijk wel bij het werk hoort is de administratie die je hebt, vooral na grote evenementen/projecten, hier kan veel tijd in gaan zitten. Je moet zorgen dat je alles rapporteert, zoals het gebeurd is. “

Ze merkt verschil in hoe mensen reageren. “Soms nemen ze dingen minder snel aan van een vrouw. Dan wordt een mannelijke collega serieuzer genomen. Maar het kan ook andersom. Bij een agressief persoon word ik juist naar voren geschoven omdat ik de situatie rustiger kan houden. We vullen elkaar goed aan. We zijn met vier mannen en vier vrouwen, een perfecte balans.”

“Humor is belangrijk, maar je moet ermee oppassen. Wat jij grappig vindt, kan een ander verkeerd opvatten. Intern maken we veel lol, maar op straat zijn we professioneel. Empathie is wél iets waar we dagelijks gebruik van maken. Zonder dat kun je dit werk niet doen.”

Beeld veranderen

“Ik zou het heel fijn vinden als mensen een positiever beeld krijgen van boa’s, in plaats van aannames doen of conclusies trekken uit de media. We zijn er niet om te pesten, maar om te helpen.”

Naomi beheert ook de Instagram-pagina van de boa’s: @boahollandskroon. “We plaatsen daar updates over ons werk, zoals meldingen, voorlichting, veiligheidstips en foto’s van ons team. We laten zien dat we niet alleen handhaven, maar ook samenwerken met inwoners en collega’s voor een veilige en leefbare gemeente.”

Mensen praten tegen mijn uniform’. aangeleverd