Niels en Martijn Poot: broers in de BENE-League handbal

Sport
Niels Poot handbalt bij het Limburgse Bevo.
Niels Poot handbalt bij het Limburgse Bevo. (Foto: FotoReza)

Ooit begonnen de broers Poot, geboren en getogen in Maassluis, bij HV Unitas met handbal. Nu spelen ze beiden in de BENE-League, de competitie tussen de beste zes ploegen uit zowel België als Nederland. Niels bij het Limburgse Bevo. Martijn bij HUBO in het Belgische Hasselt. Komende zaterdag kruisen ze in Hasselt voor de tweede keer dit seizoen de degens.

Bij Niels, die vorige week zijn 28e verjaardag vierde, en Martijn, die daags na de wedstrijd 24 kaarsjes uitblaast, is het handbal met de paplepel ingegoten. “Moeders komt uit Eindhoven en heeft vroeger bij PSV gehandbald. Toen ze naar Maassluis is verhuisd, is ze bij Unitas gaan handballen. Wij gingen van jongs af aan altijd mee naar de handbal en dan was je heel het weekend in de zaal,” vertelt Niels. 

Hun handbaltalent bleef niet onopgemerkt bij andere clubs. Niels, de linkshandige hoekspeler die het mede moet hebben van zijn snelheid in de break-out, speelde onder andere bij Haro en Aalsmeer alvorens hij in Limburg bij Lions neerstreek. Inmiddels is hij al weer aan zijn zevende seizoen bezig in de hoofdmacht van Bevo. “Vanaf 1 maart heb ik samen met mijn vriendin een appartement hier in Panningen. Dan ben ik officieel Limburger,” zegt hij lachend. 

De route van Martijn, de rechtshandige opbouwer die zijn schotkracht als belangrijkste kenmerk heeft, liep via Hellas, Bevo, Quintus en opnieuw Hellas naar HUBO. “Sinds afgelopen zomer woon ik samen met een teamgenoot midden in het centrum van Hasselt in een huis van de club.”

Support van de ouders

“Zonder onze ouders hadden we dit nooit kunnen bereiken,” vervolgt Niels. “We trainden altijd op dezelfde avonden. Dan ging mijn vader met mij mee en mijn moeder met Martijn. Ze hebben ons altijd overal gebracht. Tot twee jaar geleden kwamen mijn ouders altijd bij onze wedstrijden kijken. Sinds mijn moeder tijdens de wintersport een redelijk zwaar ongeluk kreeg, is ze vrijwel nooit meer in de hal, omdat ze dat fysiek niet aan kan. Gelukkig gaat het steeds beter. Daar zijn we allebei heel blij mee. Nu komt alleen mijn vader bij een van de twee kijken.” 

‘Zonder onze ouders hadden we dit nooit kunnen bereiken’

Aangezien die wedstrijden door heel Nederland en België plaats vinden zijn dat soms flinke reizen. “Dat maakt hem helemaal niets uit,” voegt Martijn toe.”

Ambities

De drang om een stap naar het buitenland te maken stond bij Niels al op een laag pitje. Nu is hij in gesprek met de club over de verlenging van zijn contract. “Van beide kanten is er de intentie om een jaar door te gaan. Hoe ouder je wordt, hoe meer je maatschappelijke carrière op één komt te staan. Het feit dat ik hier bij Bevo mijn werk kan combineren met het handballen en daarnaast gewoon een sociaal leven heb, is toch hetgeen waarom ik nog steeds hier speel.” 


Martijn Poot speelt bij HUBO in Hasselt. - FotoReza

Bij Martijn ligt dat anders. “Ik heb een contract tot volgend jaar, dus ik ga er van uit dat ik nog een jaar in Hasselt blijf. Dit is mijn eerste jaar in de BENE-League. In het begin van het jaar ging het best goed. Dan zijn je gedachten al snel bij een volgende stap. Daarna volgde een mindere periode. Zo’n wisselvallig seizoen brengt ook bij mij wat wisselvallige gedachten.”

Stevige wedstrijd

Voor het gesprek is Martijn naar Niels toegekomen. Doen ze dat vaker? “De laatste keer was afgelopen weekend met carnaval,” beantwoordt Martijn de vraag bevestigend. “Als het uitkomt komen we af en toe bij elkaar kijken. De afstand is geen probleem. Met ongeveer een uurtje rijden kun je hier zijn.”

Over de aanstaande clash: “Ik denk dat de belangen heel groot zijn voor beide teams. Het zal een stevige wedstrijd worden. Dat was het hier thuis al (28-28 gelijkspel, red), dus dat zal daar niet anders zijn,” besluit Niels.