Ria Ursem uit Wognum na 46 jaar werken bij de gemeente met prepensioen

Generalist

Na de opheffing van de Dienst Gemeentewerken ging RIa werken bij de gemeente Wognum. “De organisatie was toen nog vrij klein. Ik werkte op Algemene Zaken en werd ‘generalist’. Hier deed ik van alles: van dienstplicht en grondverkoop tot kabinetszaken en van het verstrekken van paspoorten tot het assisteren bij huwelijken. Ik herinner me nog die dag dat ik door mijn afdelingshoofd met documenten naar Schiphol werd gestuurd. Die waren van een persoon die het land uitgezet moest worden. ‘Breng jij die maar naar de marechaussee’. Ik vond dat best spannend.”

Vanuit deze functie volgde Ria de opleiding tot communicatiemedewerker. Communicatie als afdeling bestond begin jaren ‘80 nog niet in Wognum. “Om het contact van de gemeente met de burgers formeel uit te voeren, werd ik gevraagd de ‘voorlichting’ (zo heette het toen) vorm te geven. Deze voorlichting varieerde in de beginjaren van het schrijven van speeches tot het publiceren van gemeentelijk nieuws, (bouw)plannen en beleid in de dorpsbladen en van het coördineren van een film over de gemeente, de gemeentegids, het presenteren van een televisie-uitzending tot het organiseren van een open dag of een korenfestival en de Millenniumfeesten in 2000. Veel ontwikkelingen maakte ik in mijn loopbaan door; van de invoering van de postcode, de printer, de computer en mobiele telefonie tot het internet, de sociale media en nu AI. Als ik terugkijk denk ik, wat is er veel veranderd in veertig jaar! De communicatiemiddelen, programma’s en systemen hebben het vak in de loop van de tijd veranderd en ontwikkeld. Anno 2024, bij mijn afscheid, bestaat het team uit acht medewerkers.

Gevarieerd

Na 46 jaar werken bij de gemeente gaat Ria 25 januari met prepensioen. “Ik laat een solide, goed functionerend communicatieteam achter in de gemeente Medemblik. Mensen met elk hun specifieke talenten en kwaliteiten en met wie ik fijn heb samengewerkt. Die aan de slag gaan om de verbinding te maken met de inwoners en besluiten en beleid helder vertalen. Begrijpelijke, toegankelijke en betrouwbare communicatie voor inwoners, bezoekers, ondernemers en voor de organisatie en het bestuur van de gemeente. Veel aandacht en tijd is gestoken in de ontwikkeling van het team. Ik genoot van dit proces, waarin ieders individuele kracht en valkuilen naar voren kwamen. Met die kennis wordt een team alleen maar sterker. Het werken bij een gemeente is heel gevarieerd, al denken sommige inwoners daar soms anders over. De gemeente gaat over veel zaken die de inwoner direct raakt. Eigenlijk alles op gebied van huisvesting, verkeer, openbare orde, economie, sociaal- en maatschappelijk gebied, cultuur en onderwijs en burgerzaken. Ik denk dat er geen onderwerp is wat niet ooit op de raadsagenda of in de collegevergadering is besproken. Die verschillende aandachtsgebieden en onderwerpen komen allemaal op het bureau van communicatie terecht. Mijn persoonlijk motto: ‘Never al dull moment’, want het werkveld verandert continu en ook de samenstelling van teams, van college en raad. Inhoudelijk vernieuwt het vak van communicatie snel. Kijk eens wat kunstmatige intelligentie en sociale media teweegbrengen. Ik zag altijd uitdaging in het ‘vertalen’ van hetgeen de gemeente moet delen met haar inwoners en wat er leeft in de kernen door informatie van buiten naar binnen te halen. Een uitdaging voor mij persoonlijk was om mee te groeien met de tijdgeest, met de ontwikkeling van het vak en met de organisatie en het team. Dat heb ik altijd boeiend gevonden en noodzakelijk.”

Burgemeester Loohuis

Wel tien burgemeesters maakte Ria mee in haar tijd als ambtenaar. Maar één herinnering blijft haar altijd bij: “Burgemeester Karel Loohuis (Wognum 1997-2002) stond tijdens de jaarlijkse Lintjesregen op het punt een lintje uit te reiken aan Ina Broekhuizen uit Wognum. Loohuis kreeg van de gemeentesecretaris een gedicht toegeschoven dat hij moest voorlezen. Tot zijn schrik zag hij dat dit gedicht in het Westfries was geschreven. Aangezien hij een Twent was met een duidelijke Twentse tongval zag hij dit niet zitten. Hij vroeg toen mij het gedicht voor te lezen. Als liefhebber van de Westfriese taal voor mij geen enkel probleem. Met deze burgemeester stond ik aan de wieg van de Millenniumfeesten voor Wognum, Zwaagdijk-West en Nibbixwoud. In 2000 hebben we gezamenlijk met deze dorpen zes grote evenementen georganiseerd gedurende het millenniumjaar. Een onvergetelijke ervaring!”

Drie fusies

De eerste fusie die Ria meemaakte was feitelijk een gemeentelijke herindeling (1979), de tweede was toen Wognum fuseerde met Medemblik en Noorder-Koggenland tot gemeente Medemblik op 1 januari 2009. Bij de derde fusie in 2011 werden hieraan Wervershoof en Andijk toegevoegd. “Een fusie is altijd ingrijpend. Als verschillende huishoudens die ineens tot één gezin worden gesmeed. Je hebt te maken met verschillende besturen, ambtelijke organisaties en veel verschillende woonkernen. Iedereen doet water bij de wijn maar dat gaat niet zonder slag of stoot. Elke gemeentelijke organisatie heeft zijn eigen organisatiestructuur én -cultuur, zijn historie, financiële en bestuurlijke slagkracht. Elke gemeenschap kent zijn eigen cultuur. Het duurt jaren voordat de weerstand en oude gewoontes van medewerkers en bestuurders zijn uitgefilterd. Nog langer duurt het voordat de inwoners hieraan gewend zijn. Voorop stond dat elke kern zijn ‘eigenheid’ kon behouden, toch moeten door de gemeente hierin soms keuzes worden gemaakt. Wat helpt is vooruit te blijven kijken, om het voorzieningenniveau en de dienstverlening voor de inwoners op peil te houden. Voor de inwoners de taak aan de gemeenschapszin te blijven werken en de leefbaarheid te bewaken, samen met de gemeente. Als medewerker heb ik de samenvoeging nooit als een bedreiging gezien, eerder als een kans. Maar toegegeven, de eerste jaren - zwervend van gemeentehuis naar gemeentehuis - waren niet fijn omdat je de letterlijk en figuurlijk je basis was kwijtgeraakt.”

Menselijke organisatie

Het leven van Ria gaat er straks heel anders uitzien. Elke dag een vrije keuze om te doen en laten wat ze wil. Maar... “Ik ga mijn collega’s, vooral van het team Communicatie en van de afdeling waaronder wij vallen, zeker missen. Uiteraard ook het veelzijdige werk als communicatiemedewerker, met name het schrijven. Verder ga ik de bestuurders en de dynamiek op de derde etage van het gemeentehuis missen. De lachsalvo’s, de samenwerking, de droppot en het prachtige uitzicht over Wognum. Wat ik niet ga missen zijn de berichten die mensen soms achterlaten op sociale media. Ongepaste verwensingen of ongenuanceerde kritiek op de gemeente. Realiseren zij zich wel dat de gemeente geen apparaat is, maar een organisatie met mensen zoals zij? Ik zou wel eens vaker positieve reacties willen lezen.”

Prepensioen

En nu is het dan zover, na 46 jaar gaat Ria met prepensioen. “Dat moet eerst even ‘landen’ en dan ga ik in alle rust nadenken en kijken wat er op mijn pad komt. Ik ben lid van een paar mooie muziekverenigingen. Ook willen Hans en ik graag een paar mooie reizen maken. Het lijkt mij mooi om ‘bruggen te bouwen’, om mensen en organisaties te verbinden. Hoe en waar? Ik heb enkele ideeën. Daar denk ik strak over na. En, zoals met veel dingen, heb ik mensen om mij heen nodig om ze uit te voeren. Samen maak je veel mogelijk.”

Muziek

Ria leerde toen ze 10 jaar was (1969) saxofoonspelen en werd lid van Fanfare Crescendo in De Weere. “Daar was ik actief was tot 2001. Vervolgens stapte ik over naar Ons Genoegen in Wognum, waar ik ook sopraansaxofoon speel. Sinds de oprichting in 2006 speel ik bij Bigband BiG GiG de tenorsaxpartij. Voor beide verenigingen doe ik ook de PR. Waarom saxofoon? Op dit instrument kan ik mij muzikaal veelzijdig uiten, het instrument past mij goed. Ook hierbij geldt: never a dull moment”, lacht Ria.