Kapsalon Lejo, een begrip in Schipluiden, verdwijnt

Nieuws
Leo van der Helm hangt de schaar aan de wilgen.
Leo van der Helm hangt de schaar aan de wilgen. (Foto: GvW-T)

Het zal heel erg vreemd zijn als Kapsalon Lejo stopt. Er verdwijnt een vertrouwd gezicht. En toch gaat dat gebeuren op 24 februari a.s. Het is nogal wat als je na 55 jaar tussen de mensen en met de handen in het haar, opeens alle tijd krijgt. Toch eens horen wat Leo straks gaat doen.

Gemma van Winden-Tetteroo

Hij zat nooit om een praatje verlegen en terwijl hij allerlei verhalen aanhoorde van zijn klanten, gingen zijn handen onverstoorbaar door. Duizenden hoofden werden door kapper Leo weer opgeknapt. “Door de jaren heen waren dat geen klanten meer maar fijne kennissen,” zegt Leo.

Aanpakken

In 1968 begon hij zijn carrière in het kappersvak. Leo komt uit een tuindersgezin van maar liefst 15 kinderen. Net als zijn talloze broers en zussen leerde Leo al heel jong aanpakken in de tuin van zijn vader. Was het toen al duidelijk dat hij kapper zou worden? “Nee, dat niet. Alleen wel dat ik vooral géén tuinder wilde zijn.” Zijn moeder had dat al feilloos in de gaten. En toen zij op een dag haar haar liet knippen bij kapper Van Geene in Delft en daar een gesprekje had, zeiden de eigenaren Theo en Annie: “Stuur die zoon van jou maar eens langs.”

Gevormd

En Leo ging. “Ze hadden een boertje uit de polder verwacht maar ik was best wel modern en vooral netjes gekleed. Ze waren een beetje verbaasd maar ik mocht meteen blijven. Ik heb daar jarenlang heel prettig gewerkt. Het heeft mij gevormd tot wie ik nu ben.” Leo had plezier in zijn werk. Er is zelfs nu nog een klant van inmiddels 91 die hij al die jaren heeft geknipt. Naast de gebruikelijke werkzaamheden als knippen, watergolven en permanenten stond Leo vooral bekend om zijn bruidskapsels. Hij wist er telkens weer iets moois van te maken. Als iedereen bloednerveus rondliep rond de bruid, zorgde Leo voor rust.

Actief

Ook was hij altijd te porren voor het kappen van spelers van toneelstukken in Schipluiden. Of bij grote producties, op de Zomerfeesten, voor braderieën en kinderdisco’s. En als hij niet kapte, dan stond hij wel achter de bar. Samen met zijn vrouw Marja deed hij altijd mee aan de activiteiten in het dorp. Cult Royale? Tuurlijk mochten er voorstellingen gegeven worden in zijn kapsalon. Leo vond het prima.

Eigen kapsalon

Toen hij jaren en jaren bij Van Geene gewerkt had, kocht hij in1980 een pandje in Nootdorp en was zijn eerste eigen kapsalon een feit. 16 jaar lang wisten zijn klanten de weg naar zijn zaak te vinden. Toen verkocht Leo de kapsalon en vestigde hij zich aan de Keenenburgweg in Schipluiden. “Ik ben dankbaar dat ik veel vertrouwen van mijn klanten heb gekregen. Je hoorde veel maar ik heb altijd de privacy van de mensen gerespecteerd. Soms kreeg je nieuwtjes te horen die ik allang wist.”

Tijd

Vijf jaar geleden verkocht hij zijn pandje maar mocht er nog steeds in blijven knippen. Tot nu. “Ik word 73. Hoe lang ga je nog door? Het heeft echt wel even moeite gekost om de knop om te zetten. Maar wij hebben drie kinderen en zes kleinkinderen, ik ga me niet vervelen. Nu ik weet dat ik hier stop, krijg ik tijd om bijvoorbeeld meer te gaan beeldhouwen of bloemschikken. Die creativiteit zit er toch in, ik hou van sfeer scheppen. Verder wandel ik graag, vaak alleen. Wie weet gaat het Grote Genieten nu beginnen.”

Deur gaat dicht

24 februari, vlak voor de afscheidsbijeenkomst, zal Leo zijn laatste klant knippen. Hij hoopt dat dat de trouwe dame van 91 kan zijn. Daarna gaat de deur definitief dicht en moet het pand leeggeruimd worden.

Aan het eind van ons gesprek komt er een juf van de Jozefschool binnen. Leo vult een tasje met spullen die voor de grote loterij ten behoeve van Kenia kunnen dienen. Zo komen die tubetjes en crèmetjes alvast goed terecht. De grote kast uit de kapsalon gaat mee naar huis, de stoeltjes ook, altijd handig als kinderen en kleinkinderen tegelijk thuis komen. De rest van de inventaris gaat naar Marktplaats of de Kringloop. Het is mooi geweest!