Dominee Sjaak Visser wil burgerdoop voor nieuwgeborenen invoeren

door Barbara van Wijk

Het gaat hierom: nadat hij aanwezig was bij een naturalisatieceremonie, waarvan hij onder de indruk was, zag hij in de blik van de nieuwe Nederlanders iets gelukkigs, een innerlijke blijdschap die hem bekend voorkwam. Die innerlijke blijdschap gunt hij een ieder. 

Het is waar: Nederlander word je niet zomaar. De mensen die dáárvoor opgaan, verlangen intens naar de dag waarop deze droom voor hen werkelijkheid wordt. Daarvoor willen ze alles doen: ze willen een inburgeringscursus volgen, ze zijn bereid een verklaring van verbondenheid af te leggen. Ze willen graag de best pittige weg volgen, wanneer je niet als Nederlander geboren bent. 

Tijdens zo’n ceremonie wordt hun bijgebracht wat het betekent om Nederlander te zijn, wat je rechten en plichten zijn. Voor veel mensen, vluchtelingen, ontheemden, immigranten, is het verkrijgen van het Nederlanderschap een lang gekoesterde wens en een start van hun nieuwe leven als Nederlander. Het is dus feest voor hen en hun familie. 

Toen dominee Sjaak Visser hiervan getuige was en al die blijde gezichten zag bedacht hij: “Deze mensen staan aan het begin van een nieuw soort leven. Een nieuwe wereld met nieuwe rechten en plichten. Het is de overgang van het verleden naar een nieuwe toekomst. De blijdschap die daarmee samenhangt wil hij vatten, die moet voor iedereen bereikbaar zijn. Een huwelijk is ook een nieuw begin van je leven. Daar wordt vaak een ceremonie aan verbonden. Bij een begrafenis wordt ook stilgestaan bij het leven van de overledene. Er wordt een ceremonie gemaakt van het afscheid. De doop was ook altijd zo’n moment van bewustwording, even stilstaan bij de reis die het kindje heeft af te leggen vanaf zijn geboorte naar zijn toekomst. “Hoe jammer is het,” zo mijmerde dominee Sjaak voort, “dat de kerkelijke doopplechtigheid bijna niet meer voorkomt,” 

Toch blijken mensen wel behoefte te hebben aan een soort verdieping, blijkt uit de babyshower die vaak gevierd wordt, maar die kan de plaats van de doop niet innemen. Daarom wil dominee Sjaak graag een nieuwe ceremonie mogelijk maken: de burgerdoop. Hij stelt zich voor om aan het begin van een nieuw leven, samen met ouders, familie en vrienden, stil te staan bij het leven van deze nieuwgeborene. hij weet hoeveel impact een mooie doopplechtigheid op het leven van de betrokkenen kan hebben. Hij gaat ervan uit om zo’n nieuw leventje wat meer diepgang mee te geven, een basis, een soort ondergrond. Dit noemt hij een burgerdoop. Die ceremonie moet het onderscheid maken tussen vóór de doop en ná de doop. Een plechtigheid die niet op het geloof of op de bijbel gebaseerd hoeft te zijn. Dominee Sjaak wil de ouders graag de keus geven: een burgerdoopfeest met een mooie ceremonie, waarmee het kindje een waardevolle start van zijn leven meekrijgt. 

Hoe zo’n burgerdoop eruit gaat zien, wordt vooraf overlegd met de ouders. Er kan van alles bedacht worden: net als bij een huwelijk bijvoorbeeld: het versieren van de kerk, passende muziek, een overdenking, natuurlijk ook een daadwerkelijke doop met gezegend doopwater en wat te zeggen over een mooie doopjurk. In het Bartel Jacobs Centrum is nog tot 11 oktober een expositie te bekijken van doopjurken uit de goeie ouwe tijd! Zeker de moeite waard. Maar niets moet, veel kan en alles is bespreekbaar. 

Wie dit een mooi begin vindt van het leven van zijn of haar kind, maar ook oudere kinderen of volwassenen, of iedereen die het gesprek wil aangaan, kan contact opnemen met dominee Sjaak: predikant@pknoostzaan.nl.