Klein Kiev
De gemoederen lopen hoog op. Vooral in Purmer-Zuid en omgeving waar hier en daar forse protesten te horen zijn tegen de plannen van het gemeentebestuur om in het gebied Zuid-zuid 500 tot 1500 Oekraïners te huisvesten.
Er zal – zo vermoed ik – vrijwel niemand zijn die de Oekraïners geen goed onderkomen toewenst. Hun positie is immers allerminst benijdenswaardig. Dat de gemeente grote aantallen Oekraïners gaat opvangen is niet meer dan het directe gevolg van het feit dat Zaanstad op zich heeft genomen om (nog veel grotere aantallen) asielzoekers en statushouders te huisvesten. De ene grote gemeente doet het één, de andere grote gemeente doet het ander. Da’s logisch.
En dat Purmerend dan het oog laat vallen op het stuk grond in Purmer Zuid-zuid is niet zo vreemd. Grond die immers in het bezit is van de gemeente en die – mettertijd – toch al bestemd is als bouwgrond voor woningen.
Grote aantallen Oekraïners bij elkaar huisvesten in tijdelijke woningen (wat is trouwens tijdelijk?) is dat wel slim? Natuurlijk, de Oekraïners zelf zullen het in veel gevallen toejuichen. Eigen taal, eigen cultuur, kortom een eigen wereld in het gastvrije Nederland. Maar hoe werkt dat op langere termijn uit? De Oekraïense kinderen gaan naar de Nederlandse scholen, krijgen Nederlandse vriendjes en spreken over niet al te lange tijd beter Nederlands dan Oekraïens. En hun ouders werken bij Nederlandse bedrijven en hebben zich gaandeweg een positie weten te veroveren. Willen zij dan nog wel in Klein Kiev wonen of gaat de voorkeur dan uit naar een gewoon huis in een gewone woonwijk?
De geschiedenis in
Misschien toch eens in de geschiedenisboeken duiken. Hoe verging het de Molukkers? Zij kwamen als Nederland- gezinde ex-KNIL militairen uit het voor hun inmiddels vijandig geworden Indonesië. De overheid ging ervan uit dat de ontslagen Molukse militairen en hun gezinnen slechts in Nederland zouden blijven tot ze konden worden gerepatrieerd. Ze werden ondergebracht in kampen en het integreren in de Nederlandse samenleving werd daardoor allerminst bevorderd. We zijn tientallen jaren verder en hebben ervaren wat er kan gebeuren als immigranten als één groep worden beschouwd en ook als eén groep worden gehuisvest.
De gemoederen lopen hoog op
Als u dit leest heeft de gemeenteraad zich al gebogen over de vraag waar de Oekraïners te huisvesten. Wat de uitkomst van de beraadslagingen ook moge zijn, ik wens vurig dat het de instemming van zowel de Oekraïners als de verontruste stadgenoten mag krijgen.