
Frank Rouwendal geniet van de kunst en cultuur in een ‘troostrijk Rijswijk’
CultuurIn onze nieuwe rubriek ‘Still going strong! Hoe gaat het nu met?’ gaan we de komende maanden op zoek naar Rijswijkers die misschien dan wel uit het publieke licht zijn verdwenen, maar nog steeds vol in het leven staan. We trappen af met Frank Rouwendal, wiens dag vaak al helemaal perfect is wanneer hij een prachtige dichtregel tegenkomt. “Wandelen door Rijswijk geef mij nog steeds heel veel inspiratie”, zegt hij zonder enige aarzeling.
Door: Frans Limbertie
We ontmoeten Rouwendal bij Reformdrogist De Regenboog, een plek waar hij veel komt om daar met goede vrienden te praten aan de ‘sociale stamtafel’. “Meestal één of twee keer per week ontstaan daar spontane gesprekken over van alles en nog wat. Het is geheel per toeval ontstaan”, vertelt hij met een twinkeling in zijn ogen, “en dat maakt het leuk, interessant en vooral ongedwongen. Iedereen aan tafel kan en mag hier zijn zegje doen, maar we houden het natuurlijk altijd wel netjes.” Zijn loopbaan als docent in het onderwijs (o.a. rector van het Rijswijkse Scholengemeenschap, F.L.) ligt nu bijna acht jaar achter hem. “Ja, ik ben daar maar liefst tot mijn zeventigste actief geweest”, helemaal loslaten doet het de taalkunstenaar echter niet. “Het lesgeven aan studenten is één van de prettigste dingen in het leven die er bestaat”, zegt hij gedecideerd.
Scherp en kritisch
Mist hij dat lesgeven niet dan? De leraar in ruste peinst en kijkt ons even doordringend aan: “Dat zou je misschien wel denken, maar niets is minder waar”, antwoord hij met een serieuze blik. “Nee, ik mis het totaal niet, gezien de huidige situatie in het onderwijs.” Rouwendal is scherp en kritisch en is van mening dat docenten weinig tot geen kennis van zaken hebben, “noch vak inhoudelijk, noch pedagogisch, noch didactisch”, meent hij. Hij vindt dat de docenten slechts in veel geld verdienen geïnteresseerd zijn en vrijwel allemaal een materialistische instelling hebben. “Schoolleiders ontbreekt het aan visie, zij hebben de levensmoed van een garnaal”, vervolgt hij. “Op de universiteiten en HBO- instellingen floreert de schijngeleerdheid en de zucht naar eigen bedrijven, gebaseerd op gelden van hun werkgevers of vijandige landen. Het Nederlandse onderwijs stelt vrijwel niets voor, evenals de sukkelige, onbezielde studenten. Daarom ben ik blij dat ik er niet meer tussenzit”, stelt hij onomwonden vast. “In mijn tijd was dat absoluut niet. En dit is echt geen verhaaltje van alles was vroeger beter”, vult hij nog aan.
Kunst en verbinding
Goed, terug naar deze huidige tijd. Een tijd die de oud leraar Nederlands wel kan bekoren. En dat komt vooral door de kunst en cultuur waarover hij gepassioneerd spreekt. Dat deed hij vorig jaar ook als gast in de lokale talkshow RondomRijswijk. “Ik hoop dat dit programma weer snel terugkeert, want juist dit soort evenementen zorgen voor de verbinding waarnaar wij allemaal naar op zoek zijn.” De term verbinding is misschien dan wel een inmiddels veel gebezigde en inmiddels platgeslagen stelling, maar kunst verbindt nog wel degelijk mensen met elkaar, weet ook Frank Rouwendal. Het schrijven van gedichten en verhalen heeft hij immers altijd al gedaan, zelfs in zijn actieve carrière.
Bundels
En het stopt niet. Integendeel, de Rijswijkse kunstliefhebber publiceert met grote regelmatig zijn bundels. Het zijn er inmiddels zo’n kleine tweeëntwintig. “Met schrijven ben ik begonnen op mijn achttiende en daarmee nooit gestopt.” Het liefst schrijft hij gedichten. ‘In een klein bestek heb je de volledigheid’, is zijn filosofie. “Gedichten schrijven doe je onbekommerd; een roman schrijven vereist toch dat veel samenhang die je in de gaten moet houden.” Het gaat volgens hem om de gedachte in gedichten en niet om alle trucjes van rijm, en allerlei andere voorschriften.
Genieten
Op naar Rijswijk, zijn stad, of zoals hij het zelf aangeeft: “mijn dorp.” Weg wil hij er nooit meer. “De artisticiteit van Rijswijk is meer dan aanwezig, vergis je niet”, benadrukt hij nog maar eens. Hij somt op waar hij “wezenloos van kan genieten.” en roemt de recente tentoonstelling van het Tollenshuis over de Haagse schoolschilders uit Rijswijk. “Wat een gigantisch hoog niveau heeft dat. Net als bij de laatste voorstelling van Trias, waarbij ik graag wil vermelden dat degenen die kwalitatief net niet met het dansje mee konden komen, toch een mooie rol lieten zien. Heel bijzonder. Theo Mulder, een goede verzamelaar van oude negentiende-eeuws schilderijen heeft de mooiste werkjes in zijn kleine atelier hangen.” Op de kunstmarkt in Oud Rijswijk is kunstliefhebber Rouwendal zoals hij zelf zegt “vrijwel elke woensdag” te vinden. “Wat je daar soms ziet is onbedaarlijk mooi. Ik loop er met veel genoegen rond. Ga er kijken als je van kunst houdt.”
Ongekende schoonheid
Ook het boek dat oud wethouder Marloes Borsboom schreef over haar vorig jaar overleden man Eshan Turabaz heeft hem flink aangegrepen. “Hoe zij haar onvoorwaardelijke liefde in dat boek voor haar liefhebbende echtgenoot beschrijft, is van een ongekende schoonheid. Ik heb het met een brok in mijn keel uitgelezen.” Ook de Rijswijkse dichters Henk Weidema en Rick van der Rest worden gevolgd. “Misschien dan niet helemaal mijn stijl, maar ze doen het toch maar”, erkent hij. Net als zijn goede vriend Nico van Geresteijn die met zijn drones vanuit de lucht opnames van Rijswijk maakt. “Zij voegen echt wat toe aan Rijswijk. Chapeau en petje af voor die gasten”, roept hij enthousiast. Zo onze eigen Teddy Scholten in het verleden een belangrijke kunstenares was, zijn ze er nog steeds in Rijswijk. En daar blijf ik van genieten. Het gaat goed met mij, zelfs zeer goed, schrijf dat maar op.”