Buitenkunst met een boodschap
Ik hoor de fontein en voel de warmte van de zon. Het zonlicht is fel en ik kijk met een glimlach door mijn wapperende haren naar een buitenkunstwerk van Paul de Reus op het Boogaardplein. Ik hoor het spetteren van de fonteinstralen richting hemel. Ik voel een prettige plezierige vibe op dit plein.
Ik ben hier in geen eeuwen geweest en ben blij dat ik de sprong gewaagd heb om terplekke weer eens een kijkje te nemen. Het is speels, groen en gevarieerd opgezet.
Het is woensdagochtend tien uur.
De bankjes zijn nog bijna allemaal leeg, er wordt niet gebasketbald en het speelkasteel is onbewoond. Ik verwacht dat dat vanmiddag wel anders zal zijn.
Gemotoriseerde invalidenwagentjes en fietsers in alle leeftijden rijden over het fietspad, een man met rollator schuifelt over het naastgelegen voetpad richting de bakker en sjokt even later met een heel volkorenbrood terug.
Een jong uitziende vintage-mevrouw loopt met een coffee to go naar een bankje, ploft neer en scrolt al drinkend door haar mobiel.
Een opvangbakfiets staat bij de jump-plek en de kindjes jumpen zich rot. Ik trek de stoute schoenen aan en vraag de leidster van de opvangbakfiets of zij weet wat de kunstwerken uitbeelden. Lachend zegt ze: ‘Vrouwen doen het zwaarste werk in deze maatschappij.’ ‘Ze hebben superkrachten.’
Een opvangbakfiets staat bij de jump-plek en de kindjes jumpen zich rot.
Bij de man met zijn hoofd tussen het oude dorp zegt ze: ‘Hij verzuipt.’ ‘Wel gek dat zijn ogen lachen.’ Ik vind het een mooie interpretatie, maar heb gelezen dat de kunstenaar iets anders bedoeld. De kunstwerken symboliseren een gezin.
De kunstwerken van de man en vrouw beelden de ontwikkeling van Rijswijk van dorp naar stad uit. Beide kinderkunstwerken verdwijnen bijna achter de berg afval en bladeren die zij met zich meedragen. De boodschap hiervan is dat zij milieubewust omgaan met hun omgeving. Het meisje is de troep van de mensen aan het opruimen. De jongen verzamelt het bladafval.
Ik vind het jammer dat de beelden van de kinderen niet langs het pad staan. Vanaf een afstand kan ik de berg afval en bladeren niet goed zien.
Een tip voor de gemeente is het plaatsen van een informatiebord in het parkje of bij de beelden met uitleg. De geïnteresseerde passant zal hierdoor langer bij de kunstwerken stilstaan en de boodschap van de kunstenaar beter begrijpen.
Ik vind dit een reuze geslaagde beleefplek met Buitenkunst. Ik kom zeker nog eens terug! Dank je wel gemeente!