Terwijl vriendinnen examen doen, moet Shymo ‘de bitch van chemo’ trotseren
(vervolg van voorpagina)
WESTZAAN - Ilonka: "Gelukkig is Ruud handig, anders was het bedrag nog veel hoger geweest. Ach, we slaan ons er wel doorheen…”
Het boek Ja, Ik Kom Hier Niet Om F*cking Couscous Te Eten!, Het verhaal van Shymo bestaat uit delen van haar dagboek, reisverslagen, gesprekken, notities en blogs. Gemaakt omdat ze zelf zo’n boek had willen lezen om te weten wat je te wachten staat als je wordt getroffen door zo’n zeldzame ziekte. En nu in boekvorm als waardevol document waar ook specialisten uit de zorgcirkel veel kennis uit kunnen halen. Vooral de do’s and dont’s zullen interessant zijn voor de beroepsgroep. Zoals hoe de titel van tot stand kwam.
Verzin iets!!!
“Shymo had na de bestralingen en scans eindelijk weer eens trek. Bij het PMC mocht ze zelf bepalen wat ze wilde eten. Ze koos couscous. Mo had net het bord gekregen, komt een hele delegatie artsen rond haar bed staan. Irritant, verkeerde timing. Ze voelde zich op dat moment juist heel kwetsbaar. En dan de melding: ‘We hebben geen goed nieuws, de tumoren zijn gegroeid. Ik kom met lege handen…’
Tranen vloeiden rijkelijk en de arts zegt of ze nog vragen had. “Het was toen net of een vulkaan ontplofte. ‘Of ik wat te zeggen heb? Ja, ik kom hier niet om f*cking couscous te eten! Ik kom om beter te worden. VERZIN IETS!!!’ riep Shymo. Dit boze moment was niet hoe onze dochter met haar ziekte omging en in het leven stond. De artsen hadden ook even kunnen wachten tot ze was uitgegeten. Tegelijk kwam haar knallende uitspraak naar boven toen we een pakkende titel van het boek zochten”, aldus Ilonka.
Doolhof
Het zijn aangrijpende, open en soms rauwe ervaringen van hoe een jong mens de medische molen ervaart. Vlot en toegankelijk geschreven alsof de schrijfster al jarenlang ervaring had. Hoe het begon met een pijnlijke steek in haar lies bij een verstapping op school, een reis werd langs MRI-scans, pijnstillers, operaties en gesprekken met dokters die je als jong mens niet moet willen voeren. ‘Het leven is een groot doolhof met verschillende obstakels en één daarvan is kanker’ schrijft Shymo in haar blog. Terwijl haar vriendinnen examen doen, gaat Shymo ‘de bitch van een chemo’ trotseren…
'Ik kom hier niet om f*cking couscous te eten! Ik kom om beter te worden!'
Slikken en knikken bij het telkens weer horen van negatieve uitslagen. Van binnen zo boos als een vulkaan die op ontploffen staat. Naast de medische downs zijn er in het boek genoeg leuke ‘ups' te lezen. Zoals het diploma halen van Shymo. Haar eerste kus met grote liefde en steun Siem. Reizen met de meiden naar Budapest. Samen lachen met ‘Mootjewatervlooitje' in de knusse huiskamer van het gezin Korver. ‘Shymolimo' vanwege haar voorliefde voor limonade. Tegelijk lees je hartverscheurende gebeurtenissen zoals de twee trouwringen die schoonzoon Siem liet zien op de eerste verjaardag zonder Shymo. Of hoe vader en moeder Korver de as van hun kind in een soort GFT-bakje meekregen van het crematorium. Respectloos.
Waarschuwing
Los van het relaas van Shymo biedt het boek tips aan mensen die in een soortgelijke situatie terecht komen en overstelpt worden door figuren die je wel willen helpen, maar gelijk geld vragen. Zo bood iemand in Italië zijn diensten met een ‘algemene kanker machine' die tumoren als sneeuw voor de zon kon laten verdwijnen. Kostte alleen wel een slordige 200.000 euro…
Hulp door dik en dun
“En dan hadden we gelukkig ook echt goede vrienden die ons door dik en dun hielpen. Door bijvoorbeeld te koken, het huis schoonhielden als wij weer in het ziekenhuis naar Shymo moesten. Die hebben ons in de zwaarste periode opgetild en gedragen. Echt geweldig, maar hoe kun je ze allemaal bedanken voor die onmisbare en onbezoldigde steun?”
Ja, Ik Kom Hier Niet Om F*cking Couscous Te Eten! telt 231 pagina's, kost 24,95 euro, heeft als ISBN: 9789090372167 en is te koop op https://helpmonu.nl