BEZORGD over ZORG

Ook in deze komkommertijd worden we zo nu en dan onverwacht en bovendien onaangenaam verrast door opmerkingen vanuit het, demissionaire, kabinet. Onze kinderen moeten er maar rekening mee gaan houden dat ze hun ouders, indien hulp en zorg nodig is, meer zullen moeten helpen. En wij moeten maar eens gaan nadenken over ons eigen zorgplan. Ik heb een poging gewaagd, maar het is bij nadenken gebleven. Niets heb ik aan het papier toevertrouwd. Moeten we straks bij een ziekenhuisopname een eigen medewerker meenemen voor de hand- en spandiensten? Wordt straks een ‘kijkoperatie’ gewoon bij mij thuis uitgevoerd? Wordt mijn leefomgeving binnenkort van buitenaf via een webcam in de gaten gehouden? Alles wat ik daarbij bedenk is tegelijkertijd zo belachelijk dat het beter niet geschreven kan worden. In ons, volgens MP Rutte zo prachtige, land wordt al zoveel vrijwilligerswerk verricht dat nog meer schier onmogelijk zal zijn. Zouden de ministers en ambtenaren zich wel eens afgevraagd hebben wat ze zouden moeten doen als het hen persoonlijk zou overkomen?

Vorige week zag ik 25 personen in een rolstoel meedoen aan een rondje De Lier. Daar waren minimaal 25 vrijwilligers bij betrokken om die stoelen in beweging te houden. Enkele dagen daarna een lange stoet scootmobielen. Natuurlijk begeleid door een aantal vrijwilligers op de fiets. Diverse keren zag ik de duofiets door de Hoofdstraat rijden. In ’t Anker worden allerlei activiteiten begeleid door vrijwilligers. De vrijwilligers van Zonnebloem zijn ook volop aan het werk. Vanuit de kerken is er aandacht voor ouderen en alleenstaanden. De koffiekamer in de Hoofdstraat is daarvoor een prima plek. Ouderenbonden organiseren van alles, en ook dat is vrijwilligerswerk. [excuses aan allen die ik niet genoemd heb].

De feestweek in ons dorp zou er heel anders uitzien als de vele vrijwilligers zouden melden dat ze niet kunnen helpen omdat ze ergens anders ondersteuning MOETEN verlenen in het kader van een zorgplan waarvan de regering zoveel verwachtingen heeft.

Het is niet allemaal afhankelijk van de uitslagen die op 22 november de nieuwe samenstelling van de Tweede Kamer bepalen. Maar ik heb wel barstensveel zorgen over wat ons te wachten staat.


W.E. Sterlee