Een muurschildering met een mooi verhaal
AlgemeenSoms maak je dingen mee, die best toevallig zijn. Of juist niet, wie zal het zeggen. Toen de muurschildering op het schuurtje van Cees en Anneke van Adrichem was aangebracht, was er eigenlijk een cirkel rond. En minstens vijf mensen waren er heel erg blij mee. Dat vraagt om nadere toelichting!
Gemma van Winden-Tetteroo
Jan Arkesteijn, voor bekenden kortweg JanAr, verdiende jarenlang zijn geld met onder andere het beschilderen van auto’s, motorkappen, reclameborden langs het voetbalveld en tal van andere zaken. Dat was vooral in een tijd dat dergelijke dingen nog niet simpelweg via de computer gedrukt konden worden. Jan pakte zijn kwasten en zijn verfpotten erbij en met uiterste precisie en vooral veel geduld, verfraaide hij menig autodeur met de naam van een bedrijf. Hij had er zelf ook plezier in. Ooit maakte hij een muurschildering voor de volière van zijn dochter. Dat was alweer jaren geleden.
Kanariefoon
Jan en zijn vrouw Wil zijn al decennialang bevriend met Cees en Anneke van Adrichem. Cees hield bijna een kwart eeuw een stuk of vijftien kanaries. Hij was er dol op en je kon hem gerust een specialist noemen. Het lukte hem om ervoor te zorgen dat de kanaries gingen nestelen en ook dat de eitjes uitkwamen. In zijn ruime tuin aan de Voordijkshoorn had Jan een grote volière gebouwd. Zelfs als hij binnen was, kon hij zijn gevleugelde vriendjes in de gaten houden. Hij had namelijk een babyfoon gekocht zodat hij de beestjes ook op afstand kon horen. “Wij noemen het een ‘kanariefoon’ want dat klinkt veel leuker,” zo vertellen Cees en zijn vrouw Anneke.
Verzorging
Maar Cees kreeg ernstige gezondheidsklachten en hoezeer het hem ook aan het hart ging, hij moest besluiten zijn beestjes weg te doen. De buren hadden nog aangeboden om te helpen in de verzorging maar Cees vond: ‘Je doet het zelf goed of je doet het niet’. Zwager Koos van der Hoeven uit Maasland had een collega moestuinder die juist wilde beginnen met het houden van vogeltjes. “Zijn buren wilden liever niet dat hij parkieten nam, die maken zo’n herrie. Daarom kwam hij bij ons kijken naar onze kanaries. Zijn gezicht stond me wel aan,” zegt Cees lachend. En hij besloot om alle kanaries en de hele mikmak rondom de verzorging ervan, aan de man uit Maasland over te doen.
Schot in de roos
Maar hij miste ze natuurlijk wel. Anneke sprak erover met Wil. Zij herinnerde zich de muurschildering die haar man Jan ooit voor hun dochter maakte. De schildering lag inmiddels alweer jaren nutteloos in de tuin. Dochter vond dat zelf ook jammer. Zou dat wat zijn voor de vrijgekomen plek bij Cees? Het bleek een schot in de roos. Jan knapte de schildering helemaal op, zaagde ‘m op maat en in december, vlak voor Lichtjesavond in Den Hoorn, werd de schildering plechtig aangebracht op de kale zijkant van het schuurtje van Cees en Anneke waar ooit de volière was. “Iedereen was zo blij als blik,” zegt Anneke. Het echtpaar Van Adrichem waren zo trots op hun muurtje dat zij er verlichting bij aanbrachten en hun tuin openstelden voor belangstellenden van de Lichtjesavond. Ondanks de gladdigheid kwamen er zeker tussen de 75 en 100 mensen kijken. Zelfs de kerstman kwam op bezoek. En het leuke is, dat de muurschildering nu prijkt op de plek waar JanAr ooit, lang geleden, zijn bedrijf had. Het cirkeltje was weer rond!