Debuut
Nog maar een paar minuten te gaan, dan gaat het eindelijk gebeuren: meespelen in een Nederlandse televisieserie. En mijn debuut maak ik niet zomaar in een serie, deze maak ik bij Goede Tijden, Slechte Tijden. Voor dit avontuur, heb ik mezelf al een tijdje geleden opgegeven als figurant. Op basis van mijn profiel, was de rol van cafébezoeker in GTST volgens het casting bedrijf op mijn lijf geschreven. Gretig stemde ik in. In lokale cafés heb ik de afgelopen weken veel geoefend, ik ben er klaar voor. Nu zit ik hier, in de wachtruimte van de opnamestudio. Als de deur van de studio openzwaait, neemt de spanning serieus toe. De opnameleider vraagt me om mee te komen. Laat die camera's maar draaien, hier wordt straks historie geschreven. Showtime.
De opdracht van de regisseur is duidelijk; van links naar rechts door het café lopen. Ik moet starten met lopen als een bepaalde acteur, start met een bepaalde zin. Simpel. Dit Gouden Kalf staat te popelen achter de schermen, de hoefjes zijn gepoetst, eindelijk kan ik los. Als de scène begint, spits ik mijn oren. Ik hoor hier slechts geroezemoes vanachter de schermen. Ik hoor veel stemmen. Veel stemmen door elkaar ook. Maar hoe goed ik me ook concentreer, die ene, bewuste zin, kan ik er niet tussenuit halen. Ik twijfel. Gewoon maar gaan lopen? Niet gaan lopen? Ik blokkeer en blijf op mijn plek, het Gouden Kalf komt niet in actie. Einde scène. Met een rood hoofd, kom ik achter de schermen tevoorschijn en hoop vurig dat de regisseur niets door heeft gehad. Als ik langs hem loop, kijkt hij me hoofdschuddend aan. Na de opnames komen alle figuranten samen in de wachtruimte, we worden bedankt voor ons acteerwerk. Dat van mij was in ieder geval foutloos.